Saturday, June 5, 2010

"Is the Bible relevant for today?"

"Is the Bible relevant for today?"

Answer:
Hebrews 4:12 says, “For the word of God is living and active. Sharper than any double-edged sword, it penetrates even to dividing soul and spirit, joints and marrow; it judges the thoughts and attitudes of the heart.” While the Bible was completed approximately 1900 years ago, its accuracy and relevance for today remain unchanged. The Bible is the sole objective source of all the revelation God has given us about Himself and His plan for humanity.

The Bible contains a great deal of information about the natural world that has been confirmed by scientific observations and research. Some of these passages include Leviticus 17:11; Ecclesiastes 1:6-7; Job 36:27-29; Psalm 102:25-27 and Colossians 1:16-17. As the Bible’s story of God’s redemptive plan for humanity unfolds, many different characters are vividly described. In those descriptions, the Bible provides a great deal of information about human behavior and tendencies. Our own day-to-day experience shows us that this information is more accurate and descriptive of the human condition than any psychology textbook. Many historical facts recorded in the Bible have been confirmed by extra-biblical sources. Historical research often shows a great deal of agreement between biblical accounts and extra-biblical accounts of the same events.

However, the Bible is not a history book, a psychology text, or a scientific journal. The Bible is the description God gave us about who He is, and His desires and plans for humanity. The most significant component of this revelation is the story of our separation from God by sin and God’s provision for restoration of fellowship through the sacrifice of His Son, Jesus Christ, on the cross. Our need for redemption does not change. Neither does God’s desire to reconcile us to Himself.

The Bible contains a great deal of accurate and relevant information. The Bible’s most important message—redemption—is universally and perpetually applicable to humanity. God’s Word will never be outdated, superseded, or improved upon. Cultures change, laws change, generations come and go, but the Word of God is as relevant today as it was when it was first written. Not all of Scripture necessarily applies explicitly to us today, but all Scriptures contain truth that we can, and should, apply to our lives today.


Got Questions

Tuesday, April 20, 2010

தந்தை. நெல்லை. ஜெபராஜ்,

தந்தை. நெல்லை. ஜெபராஜ், அவர்கள் 19 ஏப்ரல்  2010 , அன்று ஆண்டவர்க்குள் மறைத்துவிட்டார்.....

Wednesday, April 14, 2010

கர்த்ரோடு நாம்தொடர்பு கொள்ளும்போது நாம் என்னசெய்வேண்டும் என்று கர்த்தர் எதிர்பார்க்கிறார்.

1. நாம் அவருடைய பிள்ளையாகவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்.
எப்படி  நீ தேவனடைய பிள்ளையாக மாறுவது. இது மிகவும் இலகுவான விடயம்.முதலில் இயேசுக் கிறிஸ்த்து என்னுடைய பாவங்களுக்கான தண்டனையை சிலவையில் சுமந்து தீர்த்துவிட்டார் என்பதை நீ விசுவாசிக்வேண்டும், அத்துடன் எனது பாவத்தின் விலைக்கிரயமாக (தண்டனயாக) அவருடைய  திருஇரத்தத்தை சிலவையில் சிந்தினார் என்தை நீ நம்வேண்டும்.. அப்படி நீ யேசுக்கிறீஸ்த்தவைச் சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ளும் போது நீ பாவி என்ற நிலையிலிருந்து நீதிமான் என்ற நிலைக்கு மாற்றடைகிறாய்.. எப்படி இந்த மாற்றம் உனக்கு உண்டாகின்றது. நீ யேசுக்கிறிஸ்த்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்பட்ட படியால் உனக்கு பாவமன்னிப்பு கிடைக்கின்றது, அதனால் நீ நீதிமானாக்கப்படுகின்றாய். நீ நீதிமானாக்கப்பட்ட படியால் தேவனடைய பிள்ளை என்ற அதிகாரத்தைப்பெறுகின்றாய். (யோவான். 1:12, கலாத்தியா.3:26. 1யோவான்.5:1)
2.       அவருடைய சித்தத்தினபடிகேட்வேண்டும் என்றும் கேட்வைளைப் பெற்றுக்கொணடோம் என்றும் விசுவாசிக்கவேண்டும்.
இப்போது நீதேவனடைய பிள்ளை என்ற அதிகாரத்தைப்பெற்றுவிட்டாய். இப்போது உனக்கு ஒரு கமையிருக்கிறது. அது என்ன கடமை ,அதுதான்தேவனடைய சித்தத்தினடபடி உனது வாழ்க்கயை நடத்துவது. நீ செய்யவேண்டிய அத்னை செயற்பாடுகளும் வேதாகமத்தில் சிறப்பாக்க் கூறப்பட்டுள்ளது.அதனால் வேதாகமத்தை ஒழுங்காக வாசித்து அதன்படி நீ வாழக்கற்றுக்கொள்ளல்வேண்டும். இதவே நீசெய்யக்கூடிய புத்தியுள்ள செயற்பாடாகும். நீ ஜெபமசெய்யுமபோத தையாகிலும் அவரிடம்கேட்கும்போது அவருக்குப் பிரியமாதைக்கேட்வேண்டும் அதுமாத்திரமல்ல அவா எனதுஜெபத்திற்குசெவிகொடுக்கிறார் என்று நம்வேண்டும்., அதுமாத்திரமல்லகேட்வைளைப்பெற்றுக்கொணடனென்று விசுவாசிக்வேண்டும்.. (யோவான். 5:14-15,சங்கீதம். 4:3, சங்கீதம்.34:15, நீதமொழிகள்.15:29)


3. தன்னுடன்தொடர்பு கொள்வதற்கே முன்னுரிமைகொடுக்கவேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார்.
உனது  நண்பர்களுடன் உனக்கு எற்படும் நனமை, தீமைகளை,வெற்றிதேல்விளைப் பகிர்ந்துகொள்கிறாய் ஆனால் உனது ஆண்டவராகிய கர்த்தரிடம் நீ பகிர்ந்துகொள்வதில்லை. ஆனால் கர்த்தர் உனது நனமை, தீமை,வெற்றி,தோல்விபோன்ற சகல விடயங்ளையும் முதலில் தனக்கே அறிவிக்கவேண்டும் என்று விரும்புகின்றார்.. காட்டுப்புஸ்பங்ளைப் பாருங்கள் அவற்றை தேவன் அவற்றை அழகாக உடுத்துவிக்கிறரெனில் உன்னை அவர் இன்னும் அதிகமாக கவனிப்பாரல்லவா, நீ அவற்றைவிட வஷேசமானவனல்லவா? உனக்கு என்னதவயென்று உன்பரம பிதா அறிந்திருக்கிறார். ஆவே நீசெய்வேண்டியது முதலாவதுதேனையும் அவரடைய இராஜ்ஜியத்தையும்தேவேண்டும் அதுமாத்திரமல்ல அவரடைய நீதியின்படி வாவேண்டும் .அப்படி நீசெய்தால் உனக்குவேண்டிய எல்லாவற்றையும் அதிகமாக அவர் தருவாரல்லவா? நீ இடைவிடாமல் கர்த்ரைத் துதிக்க்க் கற்றுக்கொள். (மத்தேயு 6: 30-34, எபேசியர். 3:12, சங்கீதம்.145.:18-19, எபரேயர்.:10:22சங்கீதம்.62:8,கலோசியர். 4:2, தெலோனிக்கர். 5:17.)

4.       நாங்கள் தனக்கு ஆரானைசெய்வேண்டும் எனறே விரும்புகிறார்.
நீ எவ்வளவு அதிகமாக்க் கர்த்ரை அறிகிறயோ அவ்வளவு தாரம் அவர் சமூகத்தில் நீ அமர்ந்திருக்வேண்டும் என்று கர்த்தர் விரும்புகிறார்.. அவர் பரிசுகளை அள்ளித்தரும் கிறிஸ்மஸ் பப்பா அல்ல, அவர் துதிக்குப்பாத்திரர். தன்னை இடைவிடாமல் துத்திப்பவர்மீது பிரியமாய் இருக்கிறார். அதிகலையில் உன்னுடையதேனைத்துதிக்கக் கற்றுக்கொள். ஆலயத்தில் உன்னுடையதேனைத் துதிக்கக் கற்றுக்கொள், அந்தி சந்தி மத்தியானவளைகளில் அரைத்துதிக்க்க் கற்றுக்கொள், இராச்சாமத்தில் உனது படுக்கையின்மீது அமர்ந்து அவரைத் துதிக்க்க் கற்றுக்கொள். அப்போது தேவன் உனது அடைக்கலப் பட்டணமாயிருப்பார்.(சங்கீதம்.63: 1-8)
5.       எங்கள் வாழ்க்கையில் காணப்படும் பாவப்பழக்கங்களுக்குரிய பகுதிளைக் காண்பிக்கும்படி தன்னிடம் விசாரிக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறார்..
உனது வாழ்க்கையில் பாவம் நுழையுமானால் அது உனக்கும் ஆண்டவருக்கமடையில் பிரிவினயை உண்டாக்கும்.இதனால் உனது வாழ்க்கையில் இருள் ஏற்படும்.இந்த இருள் உனதுவாழ்க்கையில்தோல்விளைக்கொண்டுவரும்.இதனால் உனக்கு துன்பமும் தயரமும் ஏற்படும்.இதனால் உனக்குசோர்வு ஏற்படும், இந்தச்சோர்வு ஜெபவாழ்வைக் குறைக்கும். மீண்டும் வாழ்க்கையில் வெற்றிவேண்டுமாயின் உனதுபாவம் என்ன என்பதை நீ அறிந்தகொள்வேண்டும். நீ பாவம் என்றுதெரியாமல் சில தவறான காரியத்தைச் செய்யக்கூடும். ஆகவே நீ ஆண்டவரிடம் கேட்கவேண்டும் எனது பாவத்தின் பகுதிளைச் சுட்டிக் காட்டும் அப்போது அந்தப்பழக்கத்தை நான் நிறுத்திக்கொள்ளவேன். தேவன் அதை உனக்குச் சுட்டிக் காட்டுவார்,அப்போது நீ அந்தப்பாவத்திலிருந்து தப்பிக்கொள்ளலாம். (யோபு 13: 23-24,சங்கீதம்139:23.)

6.       எங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பாவங்களை அறிக்கைசெய்யும்படி கர்த்தர் விரும்புகிறார். ஏனெனில் அது எங்ளை விடுலையாக்கி பாவமற்ற வாழ்க்கயைத் தரும் என்பதை அவர் அறிவார்.
நீ பாவம்செய்நேரிட்டால் அன்றிவே கர்த்தருக்கு அறிக்கைசெய்வேண்டும்.இதனால் வரும் சாபத்திலிருந்து நீ தப்பித்துக்கொள்ளலாம். காத்தவே உமது கிருபையின்படி எனக்கு இரங்கி உமது மிகுந்த இரக்கத்தினால் என்மீறுதல்கள் நீங்க என்னைச் சுத்திகரியும் என்றுஜெபம் செய்யும்போது கர்த்தர் உன்னை மன்னிப்பார். கர்த்தர் தன்னிடம் மன்னிப்புக்கேட்கும். யாவரையும் மன்னிக்க சித்தமாக இருக்கிறார். (சங்கிதம்32:5, சங்கீதம் 51:1-6,).

7.       எங்கள் பாவங்களுக்காக மன்னிப்புகேட்பது மட்டுமல்ல அவர்பக்கமாய் நாம் திரும்வேண்டும் என்ற கர்த்தர் விரும்புகிறார்.
பாவமன்னிப்பைத் தருவதற்கு கர்த்தர் தயங்குகிறவரல்ல, ஆனால் அளவற்ற பாவமன்னிப்பை தர விரும்புகிறார், அவர் மன்னிக்க விரும்புகிறார் பெற்றக்கொள்ளுங்கள. ஓசியா தீர்க்கதரிசி இஸ்வேலைப் பார்த்து உன்தேவனாக கர்த்தரிடத்தில் திரும்பு ,நீ உன் அக்கிரமத்தில் விழுந்தாய் என்று மனம்திரும்பும் படிகேட்டுக்கொண்டார். நாங்களும் பாவத்திலிருந்து மன்னிப்புப்பெற்று கர்த்தர்பக்கமாகத் திரும்பவேண்டும் என்ற கர்த்தர் விரும்புகிறார்.( சங்கீதம். 25:7, 11, 18. ஓசியா.14: 1-2,

8.       கர்த்தருடன் நாம்தொடர்புகொள்ளுமபோது அவருடைய விருப்பத்தை நிறைவுசெய்யவெண்டும் , எங்கள் விருப்பத்தை அவருடைய விருப்பத்ற்கிணங்கிய ஒழுங்கில் கொண்டுவரவேண்டும் என்று கர்த்தர் விரும்புகிறார்.
யோபுவின் புத்தகத்தில் யோபு என்ற கடவுளுக்குப்பயந்து வாழ்ந்த மனினைப் பார்க்கறோம்.அவர் உத்தமனாகவிருந்தார் கர்த்தர் அவனை ஆசீர்வதித்தும்வந்தார்.ஆனால் யோபவின் உத்தமத்தைப் பரசோதிக்க சாத்தான் விரும்பினான். அதனால் கர்த்ரைப்பார்த்து சாத்தான் யோபுவின் பாதுகாப்பவேலியை நீக்கிப்பாரும் அப்போத அவன் உம்மைச் சபிக்கிறனோ இல்யோ என்று பாரும் என்றார்.கர்த்தர் யோபுவின் உண்மைத்தனமயை நன்கு அறிந்தபடியால்யோபு தன்னை சபிக்கமாட்டான் என்று உறுதியாக நம்பியோபவைச் சோதிப்பதற்கு அனுமதி வழங்கினார்.. இதனால் அவடைய ஒட்டகங்கள் யாவும்அழிக்கப்பட்டன, பிள்ளைகள் யாவரும் இறந்தபோனார்கள்.இதனால்யோபு உணர்ச்சிவசப்பட்டவனாய் தனத சாலவயைக்கிழித்து தலயைச்சரைத்து ரையில் விழுந்து புலம்பி தனது துக்கத்தைவெளிப்படுத்தினான்.ஆனாலும் கர்த்ரைப்பணிந்து கர்த்தர் தந்தார் கர்த்தர் எடுத்துக்கொண்டார், நிர்வாணியாய்வநதேன் நிர்வாணியாய்த்திரும்பவேன் என்றகூறி கர்த்ரை ஸதோத்தரித்தான். இங்கு அவன் கர்த்ரை தாசிக்காமல் அரைப்புகழ்தைப்பார்க்கறோம். இங்கு நடைபெற்றசோதனைதேவடைய விருப்பத்துனயே இடமபெற்றது. இதற்கு அவன் இணங்கிப்போனபடியால் சாத்தான் தோல்விடைந்தான். இதனால் இரட்டிப்பான ஆசீர்வாத்த்தைபெற்றுக்கொண்டான்.. இதபோவே உனக்கும்சோனைளை ஆண்டவர் அனமதிக்கலாம்,இந்த நாட்களில் நீயும்தேவனைச் தாசிக்காமல் ஸதோத்திரம் செலுத்தினால் இரட்டிப்பான ஆசீர்வாத்த்தைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம். இயேசு ஆணடவரின் பிதாவின் சித்தப்படியே வேதனைகளை  அனுபவுத்தார், அவர் மனிதனாக தன்னைக்காண்பித்த படியால் வேதனை தாங்கமுடியாமல் தன்னுடைய உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தி பிதாவே உமக்குச் சித்தமானால் இந்தப் பாத்திரம் என்னை விட்டு நீங்குமபடிசெய்யும் என்று ஜெபம்செய்தார், ஆனாலும் என்னடைய சித்த்த்தின் படியல்ல உம்மடைய சித்த்த்தின்படி ஆகக் கடவது என்றார்.இவ்வாறே எங்களடைய விருப்பம்மும் அமையவேண்டும் என்று கர்த்தர் விரும்புகிறார். (யாக்கா 22:42,லாக்கா 22:42)


9.       கர்த்தர் எங்கள்தொடர்பாடலை விரும்புகிறார்  அது மட்டுமல்ல மற்றவர்களுக்காக நாமும் ஜெபம்செய்வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.
நாங்கள் மற்றவர்களுக்காக ஜெபம் செய்வேண்டும் என்று கர்த்தர் விரும்புகிறார்.னெனில் தன்னடைய ஒரேபேறான குமாரனை என்னடைய பாவத்தையும் உன்னடைய பாவத்தையும் நீக்குவதற்காக சிலவையில் பலியாக்கினார்.அப்படியிருக்கும்போது ஏன் நாங்கள் எங்கள் நண்பர்களுக்காக , எங்கள் நாட்டுத் தலைவர்களுக்காக எங்கள் விசுவாசிகளுக்காக, எங்கள் போதகர்களுக்காக ஜெபம் செய்யக்கூடாது. உங்கள்ஜெபத்தைக்கேட்டு மற்றவரகளுக்கு விடுலைகொடுக்க ஆண்டவர் விரும்புகிறார், ஆனபடியால் இன்றிலிருந்து மற்றவர்களுக்காக ஜெபம் செயவோமாக. சாமவேல் தன்னைத்தள்ளிவிட்ட ஜனங்ளைப் பார்த்துக்கூறுகிறார் ,நான் உங்களுக்காக ஜெபம் செய்யாதிருப் பேனாகில் பாவம் செய்கிறவனாக அருப்பேன் என்று கூறகிறார். ஆனபடியால் மற்றவர்களுக்காக ஜெபம் செய்வதும் அவர்ளை கிறிஸ்த்துவின் பக்கமாய் வழி நடத்துவதும் எங்களுடைய கடமையாகும்.(1 சாமவேல்.12:23, எபேசியர். 1:16கெலோசியர். 1:9, பிலிப்பியர்.1:3,9.)


10.   கர்த்தருடன் நாம்தொடர்புகொள்ளும்போது நாம் நினைத்தவண்ணமாக அது அமையாவிட்டால் நாம்பொறுமையுடன் காத்திருக்கவேண்டும்.
மார்த்தாள் மரியாள் யேசுவினிடத்தில் அதிக விசுவாசமும் அன்பும்கொண்டவளாய் இருந்தாள் .அவளடைய கோதரன் லாசரு சுகவீனமாகவிருந்தான். இந்தச்செய்தி இயேசுவிற்கு சொல்லியனப்ப்ப்பட்டது. ஆனாலும் இயேசு உடனடியா வரவிரும்பவில்லை.காரணம் லாசருவிற்கூடாக தனது நாமத்தை மகிமைப்படுத்த வேண்டும் என்று யேச விரும்பினார்.
இதேபோலவே உன்னுடைய ஜெபத்திற்கும் பதில் வரத் தாமதிக்கலாம்,காரணம் அவர் தனது நாமத்தை உனக்கூடாக மகிமைப்படுத்த விரும்பலாம். நீ  விரும்பிதைவிட இன்னும் அதிகமாக உனக்குத் தர ஆண்டவர் விரும்பியபடியால்  தாமதம்செய்யலாம்.மரியாள் தனது விண்ணப்பத்தைக்கேட்டு இயேசு ஓடோடி வருவார் என எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் அவர் வரவில்லை அதன்பயனாக லாசரு மரணடைந்தான்.மரணச்சடங்குக்குக்கூட இயேசு வரவில்லை. முழு ஏமாற்றம் அடைந்தாள். ஆனால் தாமதமாக யேசு வந்தார், நடந்த்து என்ன , அஙகே உயிர்த்தெழுதல் இடமபெற்றது. யேசு நாம்ம் மகிமைடைந்த்து.உனது ஜெபத்திற்கு பதில்வரத் தாமதமாகிறதா, கலைப்படதே உனக்கு இரட்டிப்பான சந்தோசம் கிடைக்கப்போகிறது.(யோவான் 11:41, சங்கீதம். 4:3, சங்கீதம். 3415, யாக்கோபு 4:8, )

Saturday, April 3, 2010

Why is the resurrection of Jesus Christ important?

The resurrection of Jesus is important for several reasons. First, it witnesses to the immense power of God Himself. To believe in the resurrection is to believe in God. If God exists, and if He created the universe and has power over it, He has power to raise the dead. If He does not have such power, He is not a God worthy of our faith and worship. Only He who created life can resurrect it after death, only He can reverse the hideousness that is death itself, and only He can remove the sting that is death and the victory that is the grave’s (1 Corinthians 15:54-55). In resurrecting Jesus from the grave, God reminds us of His absolute sovereignty over life and death.

Second, the resurrection of Jesus is a testimony to the resurrection of human beings, which is a basic tenet of the Christian faith. Unlike all other religions, Christianity alone possesses a founder who transcends death and who promises that His followers will do the same. All other religions were founded by men and prophets whose end was the grave. As Christians, we take comfort in the fact that our God became man, died for our sins, and was resurrected the third day. The grave could not hold Him. He lives, and He sits today at the right hand of God the Father in heaven.

In 1 Corinthians 15, Paul explains in detail the importance of the resurrection of Christ. Some in Corinth did not believe in the resurrection of the dead, and in this chapter Paul gives six disastrous consequences if there were no resurrection: 1) preaching Christ would be senseless (v. 14); 2) faith in Christ would be useless (v. 14); 3) all the witnesses and preachers of the resurrection would be liars (v. 15); 4) no one would be redeemed from sin (v. 17); 5) all former believers would have perished (v.18); and 6) Christians would be the most pitiable people on the earth (v. 19). But Christ indeed has risen from the dead and “has become the first-fruits of those who have fallen asleep” (v. 20), assuring that we will follow Him in resurrection.

The inspired Word of God guarantees the believer's resurrection at the coming of Jesus Christ for His Body (the Church) at the Rapture. Such hope and assurance results in a great song of triumph as Paul writes in 1 Corinthians 15:55, “Where, O death, is your victory? Where, O death, is your sting?”

How do these concluding verses relate to the importance of the resurrection? Paul answers, “...you know that your labor in the Lord is not in vain” (v. 58). He reminds us that because we know we will be resurrected to new life, we can suffer persecution and danger for Christ’s sake (vv. 29-31), just as He did. We can follow the example of the thousands of martyrs through history who gladly traded their earthly lives for everlasting life via the resurrection.

The resurrection is the triumphant and glorious victory for every believer. Jesus Christ died, was buried, and rose the third day according to the Scripture. And, He is coming again! The dead in Christ will be raised up, and those who remain and are alive at His coming will be changed and receive new, glorified bodies (1 Thessalonians 4:13-18). Why is the resurrection of Jesus Christ important to salvation? It demonstrated that God accepted Jesus’ sacrifice on our behalf. It proves that God has the power to raise us from the dead. It guarantees that those who believe in Christ will not remain dead, but will be resurrected unto eternal life. That is our blessed hope!

Thursday, April 1, 2010

கர்த்தருடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றுதல்

கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படியும்படிவேதாகம்ம் மிகச் சிறப்பாக்க் கூறுகிறது.( உபாகமம்.4:30,11:132தானி.7:27,அப்5:29) விஷேடமாகஅவருடையவார்த்தையைக்கேட்டுஅதன்படிசெய்யும்படிகேட்கிறது.( யாக். 1:22)
கர்த்தர்மேல் நாம் காட்டும் அன்பின் வெளிப்பாடே கீழ்ப்படிதலாகும்.(1யோவான்.2: 3-4)கர்த்தரை நாம்நேசித்தால் , அவருக்கு நாம் ஊழியம்செய்ய விரும்புவோம். அத்துடன் அவருக்கு ஊழியம்செய்யும்போது , அவருடைய கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிய விரும்புவோம். கீழ்படிதலின்வெளிப்பாடாக, கர்த்தரை ஆழமாகநேசிக்கிறோம் என்பதன் உள்ளார்ந்த வெளிப்பாடாக , எங்களை முழுவதும் அர்ப்பணம்செய்கிறோம்.

எல்லா அதிகாரமும் அவருடைய பூரண திட்டத்தின்படி கர்த்தரிடத்திலிருந்து வருகிறதென்று உணர்ந்து எங்களுக்குமேலாக அதிகாரிகளாக கர்த்தர் ஏற்படித்தியிருக்கும் மனிதர்களுக்கும் நாங்கள் கிழ்ப்படியவேண்டும், ( எபி. 13: 7, 17. 1.பேதுரு2:13,14) அடிமைகள் எஜமானுக்கு கீழ்ப்படிகிறார்கள் (கொலோசியர் 3:22) கிறிஸ்தவர்கள் ஆலயத்தலைவர்களுக்கு கீழ்ப்படிகிறார்கள்,( 1தெச 5: 12,13. எபி 13:7) பிரஜைகள் தங்கள் அரச ஊழியர்களுக்கு கீழ்ப்படிகிறார்கள் ( எபி 13:7)
கீழ்படிதல் என்பது தன்னியக்கமாகசெயலபடும் ஒருசெயற்பாடல்ல. இது கற்றுத்தேறவேண்டியது, அத்துடன்நேர்மாறானது, நாம் இதை பிள்ளைகளுக்குப்போதிக்கவேண்டும். ( உபா. 6: 7-9) கர்தருடைய திட்டத்தின் பங்காளராகவிருக்கும் அதிகார வரிசையிலுள்ளவர்களுக்கும் கீழ்படிதல் சமாதானத்தையும் பாதுகாப்பையும் அபிவிருத்திசெய்வதற்கு அவசியமானது,  ஆகவே எங்களுடையசொந்த விருப்பங்களை நிறைவுசெய்வதல்ல ஆனால் சுவிஷேசத்தை மற்றவர்களுக்கு அறிவித்தலும் முக்கியமானதாகும்.
எங்களுக்குக்கொடுத்த அதிகாரங்களுக்குக் கீழ்படியும்போது, கர்த்தருடைய கட்டளைகளை உடைத்துப்பொடக்கூடாது என்பதை கவனத்திற்கொள்ளவேண்டும் (மேசேயின் தாய்மோசேயை ஒளித்துவைத்தல், தானியேலையும், சாத்திராக்,மேசாக், ஆபேத்நெகோ என்பவர்கள் அதிகாரிகளுக்கு கீழ்படியாமல் முற்றுமுழுதாக கர்த்தருடைய கட்ளைக்கு கீழ்ப்படிந்தார்கள்—யாத். 1:17, 2:3-10, தானி. 3: 9-26, 6: 13-22) நாங்களும்  எங்கள் அதிகாரிகளின்வேண்டுதலுக்கு நீதிநியாயத்தின் ரையறைக்குள் எங்கள்சொந்த விருப்பங்கள், முன்னுரிமை,அபிப்பிராயங்கள், அல்லது உணர்வுகளுக்கு ஏற்றபடசெயற்படாமல் கிழ்படிதல்வேண்டும்.—எங்கள் கீழ்படிதலை மதிக்கும்படியும்,எங்கள்மேலுள்ள அதிகாரிகளை வழிநடத்தும்படியும், கர்த்தருடைய விருப்பத்தின்படி அவர்கள்செயற்படும்  கர்த்தரை நம்பவேண்டும். எங்களுடைய கீழ்படிதலின் பலாபலன்கள் அவருடைய அதிகாரத்திலுள்ளது.

கர்த்தர் எங்கள் எதிரிகளிடமிருந்து விடுதலைகிடைக்கும் என்று வாக்குக்கொடுத்துள்ளார். (யாத். 23:22), பலமும், ஆசீர்வாதமும் நாங்கள் கீழ்ப்படிவதைப்பொறுத்தேயுள்ளது. மறுபக்கத்தில் பார்ப்போமாகில் கீழ்ப்படியாமை பொருளாதரம் சம்பந்தமாகவும், மனவுளைச்சல்கள்சம்பந்தமாகவும், ஆவிக்குரிய விதமாகவும்அழிவைக் கொண்டுவரும். அப்படியிருந்தும், கீழ்படியாமையானது பாவசுபாவத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் ஒருக்கிறது, அத்துடன் எங்கள் வாழ்க்கையில் அதைத்தவிர்க்கமுடியாமலுள்ளது. இஸ்றவேலர்கள் அடிக்கடி கர்த்தருடைய சத்த்த்தைக்கேட்காமலும் அதன்படி நடக்கவும் தவறியுள்ளார்கள்.( எரேமியா 713, ஓசியா. 9:17) நாங்கள் கீழ்ப்படியாமலிருந்தால், எங்கள் கீழ்ப்படியாமை மன்னிக்கப்படக்க கூடயது என்பதை இருதயத்தில்வைத்துக்கொள்ளல்வேண்டும். தங்களுடைய கீழ்ப்படிதலை அறிக்கைசெய்து இனிமேல் கீழ்ப்படிவேன் என்று புதிய தீர்மானம்செய்பவர்களுக்கு கர்த்தர் தன்னுடைய அளவற்ற இரக்கத்தையும் மன்னிப்பையும் முற்றுமுழுவதுமாக் கொடுக்க விருப்பமுள்ளவராக இருக்கிறார்.(றோமர். 11: 30-32)
பிள்ளைகளின் கீழ்ப்படிதல்
பிள்ளைகள் தங்களுடையபெற்றோர்களுக்குக் கீழ்ப்படியவேண்டும். இந்த உறவு கர்த்தருக்குள் இருக்கவேண்டும்.இதன் உட்பொருள் என்னவென்றால் பிள்ளைகளும்பற்றோரும் இயேசுக்கிறிஸ்துவின் அதிகாரத்திற்குள் ஜீவிக்கவேண்டும் என்பதேயாகும்.( ஏபேசியர். 6:1). இயேசுக்கிறிஸ்துவின் கட்டளைக்குக் கீழ்படியாதபெற்றோர்களுக்கு பிள்ளைகள் கீழ்ப்பட்டவர்களல்ல. கர்த்தருடைய கற்பகைகளில் ( கட்டளையில்) கூறப்பட்டதுபோல் அவர்கள் பெற்றோர்களுக்குக் கீழ்ப்படிதல் கர்த்தருடைய பார்வையிர் நீதியானது. பிள்ளைகளின் கல்வியில்பத்துக்கற்பனைகள் சிறப்பாப் போதிக்கப்படுகின்றன. தாயையும் தகப்பனையும் கனம்பண்ணு வாயாக என்பதன் அர்த்தம் அவர்ளை மதிப்பதும் உயர்வாக்க் கருதுவதுமாகும். கீழ்ப் படிந்து வாழும் வாழ்க்கை என்பது உன்வாழ்க்கை நீடித்திருப்பதற்கும், நீ நன்றாயிருப் பதற்கும், உன் தகப்பனையும் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக.( உபாகமம்5:16) தகுதியற்ற கட்டளைகள் பெற்றோர்களால் கட்டளையிடப்படும் பொழுது அர்கள்மீது பிள்ளைகள் கோபம்கொள்ளவும் வெறுப்படையவும்கூடும்,அதன்பிரகாரம் பெற்றோர் மீதுநம் பிக்கையிழக்கவும் நேரிடும் (கொலோசியர். 3:21)பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளை நல்ல சூழலில் வளர்க்கவேண்டும், கடவுளுடைய பார்வையில் நல்ல பழக்கங்களில் பழக்கவேண்டும், தவறுகள்விடும்போதெல்லாம் சீர்திருத்தம்செய்தல்வேண்டும், அத்துடன் ஒவ்வொரு நல்ல விடயத்திற்கும் உற்சாகப்படுத்தல்வேண்டும்.

கிழ்ப்படிதலானது கர்த்தருக்கும் எங்களுக்கும் தடையற்றதும் சுதந்தரமானதுமான உறவைக்கொடுக்கின்றது.
ஆதாமும் ஏவாளும் தாங்கள் விரும் பியதைப் பெற்றுக் கொண் டார்கள் .நல்ல தையும்கெட்டதையும் அறிவைப்பெற்றுக்கொண்டார்கள். ஆனால் இவற்றை தீயசெயல்செய்தே( கர்த்தரின் கட்டளைளை மீறியதால்) பெற்றுக்கொண்டார்கள் ,ஆனால் அதன் பிரதிபலன் மிகவும் துக்கமானதாயிருந்த்து. சிலவேளைகளில் சுதந்திரமானது நாங்கள் எதைவேண்டுமாலும் செய்யலாம் என்ற தப்பான எண்ணத்தைக் கொண்டுள்ளோம்.ஆனால் உண்மையான சுதந்திரமும் எதைச்செய்யக்கூடாது என்ற அறிவும் கீழ்ப்படிதலினால் கிடைக்கு மென்றுகர்த்தர் சொல்லுகிறார். சிலவரையறைகளைக் கொடுப்பது எங்களுடைய நன்மைக்காவும், தீமைகளை விலக்குவதற்காகவுமே யாகும். எங்களுக்கு வாகனமொன்றிற்கு முன்னால் நடக்கும் சுதந்திரம் உண்டு, ஆனால் அதனுடன்மோதிய பின்புதான் அப்படிச்செய்தல் மடத்தனமானது என்று உணரவேண்டிய அவசியமில்லை. சாத்தானுடைய வசியத்திற்கு உட்படவேண்டாம், அதிகம் இலாபம்பெறுவதற்காக தீயவேலைகளைச் செய்யவேண்டாம்.
கவனியுங்கள், நான் ஆசீர்வாத்த்தையும், அழிவையும் , ஜீவனையும், மரணத்தையும் உங்கள் முன்வைக்கிறேன். நீங்கள் எதைத்தெரிவுசெய்வீர்கள்.? ஆசீர் வாத்த்தையா அல்லது அழிவையா? ஜீவனையா, மரணத்தையா? புத்தியுள்ளவர்களின் தெரிவு ஆசீர் வாதமும் நீவனுமாகவேயிருக்கும் அல்லவா.நான் இன்று உங்களுக்குச் செல்லுகிறேன்  கர்த்ரை நேசியுங்கள், அவருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள், நியாயப்பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளுங்கள், அப்பொழுது கர்த்தர் உங்களையும் நீங்கள் சுதந்தரிக்கும்தேசத்தையும் ஆசீர்வதிப்பார்.( உபாகமம்  30: 15-16)
கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிதல் எங்களுக்கு மிகவும் நன்மைதரும்.
கர்த்தர் தன்னுடைய கட்டளைகளைக்கைக் கொள்ளும்படியே எங்களை அழைத்திருக்கிறார், அவருடைய நியாயப்பிரமாணங்ளை எங்களுக்கு மறைக்காமல் தந்திருக்கிறார், கர்த்தருடைய நியாயப்பிரமாணங்கள் மிகவும் தெளிவாகவேதாகமத்தில் கூறப்பட்டுள்ளன.அவற்றிற்குக் கீழ்படிதல் நியாயமானது, நன்மைபயக்ககூடியவை.
கர்த்தருடைய பெட்டியை லேவியயராகிய நீங்கள் முதலில் சுமக்காதபடியினால், கர்த்தருடையகோபம் எங்கள்மீது பற்றியெரிந்தது. கர்த்தருடைய பெட்டியை சரியான முறையில் எவ்வாறு கொண்டுசெல்வது என்று கர்த்தரிடம் வினவாமலிநதோம்.( 1.நாளாகமம் 1513) ஆகவேதான் எந்தவேலையாகிலும் அதை எவ்வாறுமேற்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கான ஆலோசனைகளை நாங்கள் தேவன்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்வது மிகவும் அவசியமாகும் .ஜெபம்செய்வதன் மூலம் சகலதேவைகளுக்குமான ஆலோசனைகளை நாம் கர்த்தரிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ள முடியும். கர்த்தர் எங்களுடன் எப்படிப்பேசுகிறார் என்ற கட்டுரையில் இதுகுறித்து ஏற்கனவே நாம் பார்த்துள்ளோம்.
எங்களுக்கு விளங்காதபோதிலும் கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிதல் ஆசீர்வாதத்தைக்கொண் டுவரும்.
முதலில் தாவீது உடன்படிக்கைப் பெட்டியைக் கொண்டுசெல்ல முயற்சித்த போது அது தோல்லியில் முடிந்தது.(1 நாளாகம் 13: 8-14) இந்தச் சம்பவத்தின் மூலம் தாவீது மிகவும் நல்ல பாடம் கற்றுக்கொண்டான். கர்த்தர் மிகவும் குறிப்பிட்ட கட்டளைகளையிடும்போது அந்தப்பிரகாரம் செயல்படுவதேவெற்றிக்கும் ஆசீர்வாதத்திற்குமான வழிகளாகும். அவர் சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படிந்து செயல் படுவதையே கர்த்தர் விரும்புகிறார்.
கர்த்தருடைய கிருபையினால் கீழ்படிதலுக்கான ஆசீர்வாதம் கிடைக்கின்றது.
ஒரு பாவியாகி கர்த்தரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவராக இருக்கும்போது அவருடைய நியாயப்பிரமாணங்கள் ஓர் ஏணியைப்போல் கீழே இருப்பதால் அதன்மீது ஏறி கர்த்தரை அடைந்துகொள்ளலாம். மீண்டும் மீண்டும் ஏறுவதற்கு முயற்சிசெய்யலாம்,கீழே விழுந்து விழுந்து எழும்பலாம், சிலவேளைகளில் இரண்டாவது படி வரைதான் நீங்கள் ஏறியிருக்கலாம். சிலவேளைகளில் கீழேயிருந்து ஏணியின் உயரத்தைப்பார்க்கும்போது ஏற முடியாமலே உங்களுக்குப் பயம் ஏற்படலாம். எது எப்படியிருந்தாலும், எந்த விதமான உதவி உனக்குத்தேவையென்று அறிந்து  , இயேசு தனது இரண்டு கரங்களையும் நீட்டி நியாயப்பிரமாணமாகிய ஏணியினூடாக உன்னைப் பிதாவாகிய தேவனிடத்திற்கு நேரடியாக  தூக்கிச்செல்வதற்கு ஆயத்தமாயிருக்கிறார். ஒருமுறை இயேசு உன்னைப் பிதாவின் சமூகத்திற்குத்     தூக்கிச் சென்று விடுவாராயின் நீ அவருடைய அன்புக்குப் பாத்திரராகுகிறாய், இது உன்னுடைய கெட்டித்தனத்தாலல்ல,தேவனுடைய வல்லமையாலாகும். இனிமேல் நீ தடுக்கி வீழ்ந்தால், நிலத்தில் விழ மாட்டாய், ஆனால் இயேசுவின் திருக்கரத்தால் தாங்கிக் காக்கப்படுவாய்.

கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிதல் அவருக்குப் பிரியமானது.
அதிக வல்லமை இருப்பதாலும், பலபெரிய மனிதர்களின் அறிமுகம் இருப்பதாலும், முன்னேறவேண்டும் என்கிற ஆசை இருப்பதாலும்,வெற்றியும் ஆசிர்வாங்களும் கிடைக்கின்றனவென்று பலர் நினைக்கலாம். கர்த்தர்யோசுவாவுக்கு கூறிய ஆசீர் வாதத்தைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான வழிகள் இந்த தத்துவங்களுக்கு எதிரானதாகவு ள்ளது. யோசுவா வெற்றிகொள்வதற்கு கர்த்தர் கூறியவையாவன. – 1. கலங்காமல் திடமனதாயிருக்கவேண்டும். ஏனெனில் முன்னிருக்கும்வேலை மிகவும் கஸ்டமானது. 2) கர்த்தருடைய நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படியவேண்டும். 3) கர்த்தருடைய நியாயப்பிரமாணப் புத்தகத்தை தொடர்ச்சியாக்க் கற்று வரல்வேண்டும்.
நீ வெற்றியடைய விரும்பினால் யோசுவாவுக்கு கூறிய அதே தேவ வசனங்களுக்குக் கீழப்படியவேண்டும். உலகப் பார்வையிலான வெற்றியை உன்னால் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது,ஆனால் கர்த்தருடைய பார்வையில்வெற்றிகொள்ள முடியும்.
அபிஜா மரணமானபோது, அவன் தாவீதின் நகரத்தில் அடக்கம்செய்யப்பட்டான். அதன்பிற்பாடு அவரது மகள் ஆசா அடுத்த ராஜாவாக வந்தார். கர்தருடைய பார்வையில் நல்லதையும் கர்த்தருக்கு விருப்ப மானதையும் ஆசாசெய்தபடியால், பத்து வருடங்களுக்கு அவனதுதேசத்தில் சமாதானம் நிலவியது. ( 2 நாளா. 14: 1-2)
கர்த்தருக்கு கீழ்ப்படிதல் சமாதானத்திற்கு வழிநடத்தும்.
ஆசாவினுடைய ஆட்சியில் சமாதானம் நிலவியது,ஏனெனில்,  தன்னுடைய தேவனாகிய கர்த்தருக்கு பிரியமான விதமாகவும் அவரைப்பிரியப் படுத்தும் வகையிலும் ஆட்சிசெய்து வந்தான்.நாளாகமத்தில் இது குறித்து திரும்பத்திரும்பக் கூறப்பட்டுள்ளது,_- கர்த்தருக்கு கீழ்ப்படிதல் கர்த்தருடனும் மற்றவர்களுடனும்  சமா தானத்திற்கு வழிநடத்தும். யூத ராஜாக்களின் விடயத்தில், பல நூற்றாண்டுகளுக்கு   முன்பு கர்த்தர் வாக்களித்த்தன்படி  கர்த்தருக்குக் கீழ்படிதல் தேசிய சமாதானத்திற்கு வழிநடத்தியது, எங்களுடைய விடயங்களில், கீழ்படிதல் எங்களுடைய பகைவர்களுடன் சமாதானத்தைக் கொண்டுவராது, ஆனால் இது ஆண்டவரோடு சமாதானத்தைக் கொண்டுவரும். கர்த்தருக்கு கிழ்ப்படிதலே சமாதானத்திற்கான முதல் வழியாகும்.
கிழ்ப்படிதல் கஷ்டங்களுக்கு முகம்கொடுக்கிறது.
கர்த்தர் சொன்னபடி மோசேயும் ஆரோனும் பார்வோனிடம் கர்த்தர் சொன்ன செய் தியைக் கொண்டு சென்றார்கள், அதன்  பலாபலனாக கடின உழைப்பும், துன்புறுத்தலுமே எபிரேயர்களுக்கு கிடைத்த்து.நீ கர்த்தரைப்பின்பற்றுகிறாயா, ஆனால் இப்பவும் துயரப்படுகிறாயா, முன்னைய காலங்களைவிட இப்போது அதிக துயரமாகவிருக்கிறதா,? உன்னுடைய வாழ்க்கை துயரமாகவுள்ளதா, நீ கர்த்தருடைய இரக்கத்தினின்று வீழ்ந்துவிட்டதாக எண்ணவேண்டாம். தீய உலகத்தில் நீ நன்மைசெய்வதால் தயரங்களை அனுபவிக்கலாம். ஆனால் கலங்காதே கர்த்தருடைய கிருபை உன்னைத் தாங்குகிறது.

 உன்னுடைய வாழ்கையில் கர்த்தருக்கு கீழ்படிவதனால் மட்டுமே ஆசீர்வாத்த்தைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியும் என்பதை ஞாபகத்தில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். கர்த்தருக்கும் உனக்கும் உள்ள உறவை இன் னும்  அதிகமாக்கிக்கொள்ளும் போது அவருக்குப் பிரியமான காரி யங்ளைச் செய்ய அவர் பெலன் தருவார்.உன்னுடைய பிள்ளைகளை எப்பொழுதும் கர்த்தருடைய பயத்தில் வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். கீழ்ப்படி வதன்மூலம் கர்த்தருடைய கிருபையை மேலும் அதிக மாகப்பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். நிங்கள் கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படியும்போதுது அவருடைய அன்பைமேலும் அதிகமாகப்பெற்றுக்கொள்ள முடியும். கர்த்தருக்கு நீங்கள் கீழ்ப்படியும்போது அதிக சமாதானத்தை உங்கள் இருதயத்தில் பெற்றுக்கொள்வீர்கள். கர்த்தருக்குக் கீழ்ப்படிதலுக்கு சிலவேளைகளில் தடைகள் ஏற்படலாம், ஆனால் அவற்றை மேற்கொள்வதற்கான பெலன் பரத்திலிருந்து உங்களுக்கு வந்துசேரும்.
பயப்படாதிருங்கள்,கர்த்தருக்கு கீழ்ப்படியுங்கள்,கர்த்தர் உங்களோடிருக்கிறார்.
நன்றி
திராணி
Tamil Bible Study

நத்தார் பண்டிகை - Part Two

வேதாகமத்தில் பாவத்தை பல முறைகளில் பார்க்கிறார்கள்:
• கர்த்தருக்கு விரோதமான குற்றமாகவும்,
• மன்னிக்கப்படவேண்டிய குற்றமாகவும்,
• பரிசுத்தம் செய்யப்படவேண்டிய குற்றமாகவும்
• அடிமைத்தனக் குற்றமாகவும்
• விடுதலைசெய்யப்படவேண்டிய குற்றமாகவும்
• நட்பைக் கெடுத்த குற்றமாகவும்
இவைகள் யாவும் சமரசம்செய்து சரிசெய்யப்பட வேண்டியவையாகும். எப்படிப்பட்ட குற்றமாயினும் அவை இயேசுக்கிறிஸ்துவின் கிரியையினால் சரிசெய்யப்படும்.
• அவரினால் பாவமன்னிப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது,
• பரிசுத்தம்செய்யப்பட்டுள்ளத
ு,
• விடுதலை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது,
• ரத்துச் செய்யப் பட்டுள்ளது,
• வெற்றி கொடுக்கப் பட்டுள்ளது,
• சமரசம்செய்யப்பட்டுள்ளது

பாவமானது கர்த்தருக்கு விரோதமானது எனக்கருதப்படுகிறது, இது நியாயப்பிரமா ணத்தை மீறுதல் எனவும் கருதப்படும். கர்த்தருடைய நியாயப் பிரமாணமானது ,பொதுவான சட்டங்கள் போன்றதாகும், இதில் சட்டத்தை மீறுபவர் குற்றம் சுமத்தப்படுவார். இதில் சட்டத்தை மீறுபவர் எந்தவிதத்திலும் தப்பவே முடியாது,
கிறிஸ்த்துவின் நிகழ்காலசெயற்பாடு:- கிறிஸ்துவின் மரணத்தின் மூலம் “எல்லாம் முடிந்த்து” என்றும் பின் உயிர்த்தெழுந்து பரத்துக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட பின்பு நிகழ்காலசெயற்பாடானது ஆரம்பமாகின்றது.
1. அவருடைய முதலாவது பகுதியாக பரிசுத்த ஆவியானவரை தனது மக்களுக்குள் ஜீவிப்பதற்காக அனுப்பிவைப்பதாகும்.
மேலறையில் தன்னுடைய சீஷர்களைப்பார்த்கூறினார் “ நான் போகிறது உங்களுக்குப் பியோசனமாயிருக்கும், நான் போகாதிருந்தால் தேற்றரவாளன் உங்களிடத்தில் வரார், நான்போவேனாகில் அவரை உங்களிடத்திற்கு அனுப்புவேன். (யோவான். 16:7)பென்தகோத்து நாளிலே பேதுரு இந்த வாக்குத் தத்தம் நிறைவுபெற்றது என்று கூறினார். “ அவர் தேவனுடைய வலதுகரத்தினால் உயர்த்தப்பட்டு , பிதா அருளிய வாக்குத்தத்தின்படி பரிசுத்த ஆவியைப்பெற்று , நீங்கள் இப்பொழுது காண்கிறதும் கேட்கிறதுமாகிய இதைப் பொழுந்தருளினார்.” ( அப். 2:33)
பரிசுத்த ஆவியின் வாக்குத்தத்தம் பற்றி யோவான்ஸ்நானகனால் முன்பு கூறப்பட்டிருந்தது.” எனக்குப்பின் ஒருவர் வருகிறார், என்னில் பார்க்கவும் அவர் பெரியவர், அவரோ பரிசுத்த ஆவியினால் உங்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுப்பார்” ( மாற்.1:8)
2. இயேசுக்கிறிஸ்துவின் நிகழ்கால செயற்பாடானது பரிந்துபேசுதலாகும் . பரிசுத்த பவுல் ரோமருக்கு எழுதும் நிருபத்துல் “கிறிஸ்துவே மரித்தவர், அவரே எழுந்துமிருக்கிறார், அவரே தேவனுடைய வலது பாரிசத்திலுமிருக்கிறவர், நமக்காக வேண்டுதல் செய்கிறவரும் அவரே.” (ரோமர் 8:34) எபிரேய நிருபத்தை எழுதியவர் சொல்லுகியார் “ தமது மூலமாய் தேவனிடத்தில் சேருகிறவர்களுக்காக வேண்டுதல் செய்யும்படிக்கு அவர் எப்பொழுதும் உயிரோடிருக்கிறவராகையால், அவர்களை முற்றுமுடிய இரட்சிக்க வல்லவராயுமிருக்கிறார்” (எபிரேயர். 7:25) பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசுவுக்கு இருக்கும் விஷேசித்த தன்மையை இங்கு காணுகி றோம்.
தம்முடைய ஜனங்களின் பிரதிநிதியாக கர்த்தரோடு இயேசு இருந்து தம்முடைய மக்களின் ஆவிக்குரிய வேண்டுதல்களைக் கேட்டு அவற்றிற்கு பதிலளிக்கிறார்.அவர் தன்னை விசுவாசிப்பவர்களுள்கு ஓர் வல்லமையான ஒத்தாசை புரிபவராக இருக்கிறார் என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ளல் வேண்டும்.

சங்கீதம் 110:1 “நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபடியாக்கிப் போடும் வரைக்கும் நீர் என்னுடைய வலது பாரிசத்தில் உட்காரும் என்றார்” இந்த வார்த்தை புதிய ஏற்பாட்டில் கிறிஸ்து பரத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டபோது நிறைவேறியுள்ளது. கிறிஸ்து உயர்த்தப்பட்ட இடத்திலிருந்தே தனது எதிரிகள் அகற்றப்படும் வரை ஆளுகைசெய்தல் வேண்டும் என்று பொருள்படுகின்றது. அந்த எதிரிகள் ஆவிக்குரிய உலகத்திற்குரியவர்கள். “ பரிகரிக்கப்படும் கடைசிச் சத்துரு மரணமே: ( 1கொரி. 15:26) இயேசுக்கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதலின் போது மரணத்திற்கு அழிவு ஏற்பட்டது.
கிறிஸ்துவின் எதிர்காலச்செயற்பாடு:- உலகத்தில் ஊழியம்செய்து கொண்டிருக்கும் காலத்தில், இதைவிட பெரிய வேலை எதிர்காலத்தில் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது என்று இயேசு சொன்னார். அவர் விஷேசமாக இரண்டு வேலைகள் பற்றிக் கூறினார்.
1. மரித் தோரை உயிர்தெழச் செய்தல்
2. அவர்களுக்குரிய நியாயத்தீர்ப்புச் செய்தல்.
உயிர்த்தெழச் செய்தலும் நியாயத்தீர்ப்புச்செய்வதும் கர்த்தருடைய விஷேசித்த அதிகாரம்கொண்டவையாகும். இந்த இரண்டு வேலைகளையும் கடைசிக்காலத்தில் குமாரனாகிய இயேசு நிறை வேற்றுவார், தேவகுமாரனை விசுவாசித்து ஆவிக்குரிய மரணத்தையடைந்த அத்தனைபேர்களும் புதிய ஜீவனைப் பெற்றுக் கொள்வார்கள்.
இயேசுக் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையின்போது உயித்தெழுதலும் நியாயத் தீர்ப்பும் நடைபெறும். எல்லா ஜீவன்களும் அந்த நாளுக்காக காத்திருக்கும் ஏனென்றால் அவை “ அடிமைத்தனத்திலிருந்து விதலையாக்கப்பட்டு ,தேவனுடைய பிள்ளைக்குரிய மகிமையான சுயாதீனத்தைப்பெற்றுக் கொள்ளும்” என்ற நம்பிக்கையாகும்..(றோமர் 8:20)
நிகழ்காலவேலையும் எதிர்காலவேலையாகிய இரண்டும் “ எல்லாம் முடிந்தது” என்ற அவருடைய வேலைத்திட்டத்திலேயே தங்கியுள்ளது. “ எல்லாம் முடிந்தது” என்ற வேலையானது தனது மக்களின் “ நல்ல வேலையின்” ஆரம்பமாகும். கிறிஸ்து வரும்வரை இந்தவேலை தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கும் (பிலி. 1:5-6) அப்பொழுது முழு உலகமும் இயேசுவில் ஐக்கியப்பட்டிருக்கும்.( எபேசி 1:9-10)
இயேசு நல்லவர் அவர் கிருபை என்றுமுள்ளது.

கிறிஸ்துவிற்குள் ஜீவித்து அவருடைய வருகையில் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவதற்கு ஆயத்தப்படுவோமாக

கிறிஸ்துவிற்குள் அன்பான

திராணி.

நத்தார் பண்டிகை - Part One

கிறிஸ்துவின் பிறந்த நாளை டிசமபர் 25 இல், கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் கொண்டாடிவருகின்றோம். கிறிஸ்துவே எங்கள் பாவங்களை சுமந்து தீர்த்த தேவ ஆட்டுக்குட்டி என்று அவரை அழைக்கிறோம். இந்த நாட்களில் இயேசுக்கிறிஸ்துவை நாம் மேலும் அறிந்து கொள்ளும் வண்ணமாக இந்தக் கட்டுரையை வரைந்துள்ளேன் வாசித்துப் பயன்பெறுவீர்களாக. அனைத்து வாசகர்களுக்கும் எனது நத்தார் வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக்கொள்வதில் பெருமகிழ்சியடைகிறேன்.

இயேசுவே கர்த்தரிடம் செல்வதற்கான ஒரே வழியாகும்.
யேசுக்கிறிஸ்துவிலுள்ள விஷேசித்த அம்சம் என்ன?
கர்த்தரைக் காண்பதற்கு இயேசுகிறிஸ்துதான் ஒரே வழியாக அமைவது ஏன்?

இயேசு சொன்னார் “ நானே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன், என்னாலே யல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்திற்கு வரான்.” (யோவான் 14:6)
அத்துடன் “ நானே அவர் என்று விசுவாசியாவிட்டால் உங்கள் பாவங்களிலே சாவீர்கள்” என்றார். (யோவான்.8:24). அப்போஸ்தலர் பேதுரு இவ்வாறு கூறுகிறார் “ அவராலேயல்லாமல் வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை, நாம் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கு வானத்தின் கீழெங்கும் , மனுஷருக்குள்ளே அவருடைய நாம்மேயல்லாமல் வேறொரு நாமமும் கட்டளையிடப்படவுமில்லை” என்றான்.( அப். 4:12)
“தேவன் ஒருவரே தேவனுக்கும் மனஷருக்கும் மத்தியஸ்தரும் ஒருவரே “ அவர் தான் இயேசுக்கிறிஸ்து என்று பரி. பவுல் கூறுகிறார். ( 1 திமே. 2:5) பிதாவாகிய தேவனை இயேசுக்கிறிஸ்துவிற்கூடாக மட்டுமே அறியமுடியும்.
இது இப்படி ஏன் இருக்கிறது என்பதை நாங்கள் கட்டாயம் அறியவேண்டுமாயின் ஆரம்பத்திற்குச் செல்லுதல் வேண்டும். சர்வ வல்லமையுள்ள தேவன் ஆதியிலே வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்.( அதி.1:1) அத்துடன் மனிதனை தனதுசொந்த சாயலாக உருவாக்கினார். (அதி.1:26) அவருடைய சிருஷ்டிப்பு நிறைவுபெற்றபோது , அவை எல்லாம் மிகவும் நன்றாயிருந்த்து. ( ஆதி. 1:31)
ஆதாமும் ஏவாளும் மிகவும் நேர்த்தியான சூழலில் அமர்த்தப்பட்டு, அவர்களு டைய தேவைகள் அத்தனையும் சந்திக்கப்பட்டன. அவர்களுக்கு ஒரே ஒரு தடை விதிக்கப்பட்டது, “நன்மை தீமை அறியத் தக்க விருட்சத்தின் கனியைப்புசிக்க வேண்டாம், அதைப் புசிக்கும் நாளிலே சாவாய் “( ஆதியா. 2:17) என்தாகும்.
துர்அதிஸ்டவசமாக , அந்த மரத்தின் கனியைப் புசித்தார்கள்.(ஆதி. 3) அதன் பலன் வித்தியாசமான நான்கு பகுதிகளில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது.
1. இப்போது மனிதனுக்கும் கர்த்தருக்குமுள்ள உறவு முறிந்தநிலையிலுள்ளது, இதை மறைப்பதற்கு ஆதாமும் ஏவாளும் முயற்சி செய்தார்கள்.( ஆதி.3:8)
2. ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்குமள்ள உறவு பாதுகாக்கப்பட்டிருந்த போதிலும், அவர்கள் தங்கள் குற்றத்தை ஒருவர்மீது ஒருவர் சுமத்த முனைகின்றார்கள்.( ஆதி. 3: 12,13)
3. மனிதனுக்கும் இயற்கைக்குமுள்ள உறவுகூட முறிவடைந்தது, பூமியானது முள்ளையும் குருக்கையும் பிறப்புத்தது.
4. மிருக உலகம் மனிதர்களுடன் ஒற்றுமை கொள்வதை நிறுத்திக் கொண்டன.( ஆதி.3: 17,18), மனிதர்களும் அவைகளைவிட்டுப் வெறுமை உணர்வுடன் பிரிந்து கொண்டான்.ஆனால் வீழ்ச்சிக்கு முன் மனிதன் அவைகளுடன் இணைந்திருந்தான்.
எப்படியோ, கர்த்தர் இவை யாவற்றையும் சரிசெய்வதற்கு மீட்பரை அல்லது மேசியாவை உலகிற்கு அனுப்புவதாக வாக்குறிகொடுத்தார். அவர் வந்து பாவத்தின் கட்டுக்களிலிருக்கும் உலகினை மீட்டுக் கொள்ளுவார்.( ஆதி.3:15). பழைய ஏற்பாட்டில் இந்த மீட்பின் செய்தி அதாவது மீட்பர் வந்து மனிதஉலகை மீட்டுக்கொள்வார் என்று அடிக்கடி கூறப்படுகிறது
கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்மையாயிற்று. இயேசுக்கிறிஸ்து என்ற மனிதவடிவில் கர்த்தர் உலகத்திற்கு வந்தார் (யோவான். 1: 14, 29). கர்த்தருடன் சரியான உறவை மீண்டும் ஏற்படுத்தும் வகையில், இயேசுக்கிறிஸ்து சிலுவையில் எங்களுக்காக மரித்தார். வேதாகமம் கூறுகிறது கர்த்தர் கிறிஸ்துவில் இருந்தார்,
“நாம் அவருக்குள் தேவனுடைய நீதியாகும்படிக்கு, பாவம் அறியாத அவரை நமக்காகப் பாவமாக்கினார்.” 2.கொரி. 5:19,21)
இயேசு இந்த வழியை ஏற்பாடு செய்தார். இவையாவற்றையும் கர்த்தர் செய்தர், ஆனால் எங்களுடைய பொறுப்பு இதனை ஏற்றுக் ளெளுதலாகும். இயேசுவின் செய்து முடித்த வேலையோடு எதனையும் நாம் கூட்டவேண்டிய அவசியமில்லை.
ஆனால் இயேசுவின் மரணத்துடன் எங்கள் கதை முடியவில்லை. ஏன் மற்றய சமயத் தலைவர்களைவிட இயேசு முக்கியமானவர் என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்ளல் வேண்டும். அடர்த்தியான காட்டுக்குள் நாம் செல்வோமாயின், அதிக .தூரம் செல்வோமாயின் நாம் மீண்டும் வரமுடியாதவாறு தொலைந் தவர்களாகி விடுவோம். இவ்வாறு பாதை தெரியாமல் நாங்கள் செல்வோமாயின் எங்கள் உயிருக்கே ஆபத்து நேரிடலாம், நாங்கள் பயப்பட ஆரம்பிப்போம். எப்படியோ மிகத்தொலைவில் ஒருபாதை இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்து செல்வதை காண்கிறோம்.அங்கு இரண்டு மனிதர்களைக் காணுகிறோம்.
இந்த மக்களை ஓடிச்சென்று பார்ப்போமாகில், ஒருவர் யுத்த உடையுடுத்தவராய் இருப்பதையும், அத்துடன் அவர் மிகவும் நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் நிமிர்ந்து நிற்பதையும் காணுகிறோம், ஆனால் மற்றவர் அவர் முங்குப்பற வீழ்திருக்கும் நிலையில் மரித்திருப்பதையும் பார்க்கிறோம். நாங்கள் இப்போது இவர்கள் இருவரில் யாருடம் நாங்கள்செல்லவேண்டிய வழியைக்கேட்டறிய முடியும்? நிச்சயமாக உயிருடன் இருப்பவரிடம் மட்டும்தான்கேட்கமுடியும்.
நித்ய வாழ்வுக்குரிய விடயங்களில், உயிருடன் இருப்பவரிடம் மட்டும்தான் எங்கள் இடர் பாடுசம்பந்தமாகக் கேட்க முடியும். இது மற்ற எந்த செத்த தலைவர்களிடமும் கேட்கமடியாது ஆனால் உயிருள்ள இயேசுவிடம் மட்டும்தான் கேட்கமடியும்.அவர் உயிருடன் மீண்டும் வந்தவர். இவர் மட்டுமே தேவகுமாரன் என்று அழைக்கப்படும் தகுதியைக் கொண்டிருப்பவர்.(றோமர்.1:4)
இவர் மட்டுமே பிதாவுடன் தொடர்பில் இருப்பவர் எங்களுக்காக பரிந்து பேசிக்கொண்டிருப்பவர்.



இயேசுக்கிறிஸ்து


இயேசுக்கிறிஸ்து---- மனிதனாகவும்—தெய்வீகமானவராக கடவுளின் மகனாக கன்னி மரியாளிடம் பிறந்தார், இவர் பிரதான ஆசாரியனாக கடவுளின் வலது பாரிசத்திலிருந்து பரிந்து பேசுக் கொண்டிருக்கிறார். இவர் கிறிஸ்தவ பையின் ஸ்தாபகராகவும் மனிதவர்க்கத்தின் முக்கியமானவராகவும் இருக்கிறார்.

இயேசுக்கிறுஸ்துவின் வாழ்க்கை.:- இரண்டு வகையான பெயர்கள் இயேசுக்கிறிஸ்துவில் இணைந்துள்ளன. அவருடைய சொந்தப்பெயரான “ இயேசு” அத்துடன் பட்டப்பெயரான “ கிறிஸ்து” என்பவையாகும். .
கிறிஸ்து என்பதன்பொருள் “ அபிஷேகிக்கப்பட்டவர்” அல்லது “மேசியா” (மீட்பர்) .என்பதாகும்.
மேசியா என்பதன் முக்கியத்துவம் அவருடைய வாழ்க்கையில்ம் , ஊழியத்திலும் தெளிவாகத்தெரிகின்றது.

பிறப்பும் பயிற்சியும்:- இயேசு ஜெருசலேமின் தெற்கேயுள்ள பெத்தலகேம் என்னும் ஊரில் பிறந்தார். குழந்தைப்பருவத்தில் அவர் கலிலேயா ஊரின் பட்டணமாகிய நாசரேத்து என்னும் ஊருக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டார். அங்கே அவர் தனது தாயாராகிய மரியாளினாலும், அவளுடைய கணவனாகிய தச்சு வேலைசெய்யும் யோசேப்பினாலும் வளர்க்கப்பட்டார். இதனாலேயே அவர் “ நாசரேத்து ஊரானாகிய இயேசு” என்று அழைக்கப்பட்டார், “அல்லது யோசேப்பின் குமாரனும் நசரேத்து ஊரானு மாகிய இயேசு” என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.(யோவான் 1:45) இயேசு தனது தாய்க்கு முதற்குழந்தையாவார் அவருக்கு நான்கு சகோதரர்களுண்டு ( யாக்கோபு, யோசே, யூதா, சிமியோன்) அத்துடன் பெயர் குறிப்பிடப்படாத சகோதரிகளுமுண்டு( மாற்கு 6:3).யோசேப்பு ஏசுவின் ஊழியம் தொடங்குமுன் இறந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது, மரியாளும் அவளுடைய குடும்பத்தின் மிகுதியானவர்கள் யாவரும் ஏசுவின் மரணத்தின்பின்பு உயித்தெழுதல் நடைபெற்ற பிற்பாடு ஜெருசலேம் தேவாலயத்தின் அங்கத்தவர்களானார்கள்.
யேசுக்கிறிஸ்துவின் ஊழிய ஆரம்பம்:- யோவான் ஸ்நானகனின் கையினால் ஸநானஸஞானம் பெற்ற பிற்பாடு யேசுக்கிறிஸ்துவின் பொதுமக்களுக்காக பகிரங்க ஊழியம் ஆரம்பமானது. யோவான் கி பி. 27-28 ஆம் ஆண்டுகளில் யோர்தான் நதியின் கீழ்க்கரையில் பிரசங்கித்து மனம் திரும்பியவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்தார்.( மத். 3: 13-17. மாற். 1: 9-11. லூக்கா. 3: 21-22.யோவான். 1: 29-34) இயேசு தண்ணீரை விட்டு வெளியேவந்தவுடன் புறா அவர்மேல் வந்து அமர்ந்த்து. அவரே தேவ ஆவியானவர் வந்து அமர்ந்த மக்களின் ஊழியனாகிய மேசியா என்பதற்கான அடையாளமாகும்.( ஏசா. 11:2. 42:1. 61:1)
வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி “ நீர் என்னுடைய நேசகுமாரன், உம்மில் பிரியமாயிருக்கிறேன்” என்று உரைத்த்து.( லூக்கா. 3:22) இஸ்ரவேலின் அபிஷேகிக்கப்பட்ட ராஜா இவரே என்பதையே இது சுட்டிக் காட்டுகிறது.(ஏசா. 421. 52:13)
இயேசு ஞானஸ்நானம் பெற்றவுடன் வனாந்தரத்தில் சோதனைக்குட் படுத்தப்பட்டார் என்று மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா சுவிஷேசங்கள் கூறுகின்றன.( மத். 4: 1-11, மாற்கு. 1: 12-13, லூக். 4: 1-13) பரலோக சத்தத்தை இந்த சோதனை உறுதிப்படுத்துகிறது, அத்துடன் அவருக்கென வைக்கப்பட்ட பாதையையும் ஏற்றுக்கொள்கிறது. அவர் தான் தேவகுமாரன் எனபதற்கான அதிகாரத்தைச் சொந்த விருப்பங்களுக்காகப் பயன்படுத்த மறுத்துவிட்டார்.
பாலஸ்தீனத்தின் வடக்குப் பக்கத்தில் யோவான் ஸ்ஞானகன் பிரங்கம் செய்து கொண்டிருக்கும் காலங்களில் இயேசு சிறிது காலமே ஊழியம் செய்தார்.(யோவான். 3: 22—4: 42).யோவான் ஏரோது அன்ரிபாஸ்சினால் சிறைப்படுத்தப்பட்ட பிற்பாடு இயேசு வின் பிரதான ஊழியம் கலிலேயாவில் வளர்ச்சிகண்டது. மாற்கு 1: 14-15 இன்படி , இது அடையாளமாக்க் காணப்பட்டது, இயேசு கலிலேயாவில் நற்செய்தியை அறிவித் தார்.” காலம் நிறைவேறிற்று, தேவனுடைய ராஜ்யம் சமீபமாயிற்று, மனம்திரும்பி சுவிசேஷத்தை விசுவாசியுங்கள் என்றார்”. இந்த ராஜ்யத்தின் குணவியல்புகள் எவை? இது எப்படி ஸ்தாபிக்கப்படும்?
இயேசுவின் ஊழியமானது இரக்கமுடையதாகவும், பிசாசு பிடித்தவர்களையும்,சுகவீன முடையவர்களையும் சுகப்படுத்துவதாகவேயிருந்தது. இந்த செயற்பாடுகள் இறைவ னின் ராஜ்யத்தை வெளிக்காட்டுவதாக அமைந்த்து. பிசாசினால் ஆண்களுக்கும் ,பெண் களுக்கும், கொடுக்கப்பட்ட தொல்லைகள் சபிக்கப்பட்ட பிசாசின் ராஜ்யத்தை அடை யாளப்படுத்தியது. பிசாசுகள் துரத்தப்படுதல் தேவராஜ்யத்தின் வல்லமையை வெளி க்காட்டியது.
இயேசுவின் குணமாக்கும் செயற்பாடுகள் கலிலேயாவில் மிகப்பெரிய வரவேற் பைப்பெற்றது. ஆனால் சமயத் தலைவர்கள் மத்தியில் இதுபெரும் குழப்பத்தைக் கொடுத்தது. இயேசு சமயத் தலைவர்களின் கருத்துக்களை ஏற்க மறுத்தார். சமூகத்தில் கழிக்கப்பட்டவர்களின் சிநேகிதரானார். சமயத் தலைவர்களின் தடைகளுக்கப்பால், தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தை நடை முறைப்படுத்துவதில் ஆர்வங்காட்டினார். ஓய்வு நாட்களில் சுகவீனமானவர்களைக் குணப்படுத்துவதில் முனைப்பாகச் செயற் பட்டார். ஓய்வு நாட்களில் குணப்படுத்தல் தெய்வநிந்தனையல்ல என்று இயேசு நம்பினார், ஆனால் அதைக் கனம் பண்ணினார், ஏனெனில் இது மனிதர்களின் நன்மைக்காகவும் ஓய்வுக்காவும் தேவனால் உண்டாக்கப்பட்டது.( லூக். 6: 6-11)
இந்தச் செயற்பாடுகள் சமயத் தலைவர்கள் மத்தியலும் நியாயப்பிரமாணத்தைப் போதிப்பவர்கள் மத்தியிலும் முரண்பாட்டை உருவாக்கியது, இதனால் ஆலய ங்களில் பிரசங்கம் செய்வதற்கு இயேசுவிற்கு தடைவிதிக்கப்பட்டது. ஆனால் இது அவருக்கு ஒருபெரிய வசதிக்குறைவாகத் தெரியவில்லை. அவர் மலைப் பிரதே சங்க ளிலும், கடற் கரையோரங்களிலும் பெரிய கூட்டங்களைக் கூட்டினார். அவர் தனது பிரதான செய்திகளை உவமைகள் மூலம் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தினார். இவைகள் மிகவும் எளிதான கதைகளாகவிருந்த படியால் மிகவும் தெளிவாக விளங்கிக் கொண் டார்கள்.
பன்னிருவரின் இறைபணியும் அதன் விளைவுகளும். :-தன்னைப் பின்தொடரும் பெரிய எண்ணிக்கையானவர்களில் 12பேரை தன்னுடைய செய்தியைக் கொடுக்கும் பணிக்காகவும் சுகமாக்கும் வேலைக்காகவும் பயிற்சி கொடுப்பதற்காக இயேசு தெரிவு செய்தார். நேரம் சரியாக வந்தவுடன் , இயேசு அவர்களை இருவர் இருவராக யூதாவின் கலிலேயா தேசமெங்கும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தை பிரசங்கம் பண்ண அனுப்பிவைத்தார்.
சீடர்களால் பிரசித்தம் பண்ண பட்ட தேவராஜ்யத்தை கேள்ளிப்பட்ட பலர் தவறா கப்புரிந்து கொண்டனர். இவர்களுடைய இந்த நடவடிக்கைகள், கலிலேயாவின் ஆட்சியாளரான ஏரோது அன்ரிபாஸ்சின் கவனத்திற்கு எட்டியது அவருக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டது. அவர்யோவான் ஸ்ஞானகனை அண்மையில் கொலை செய்திருந்தார். ஆனால் இப்போது இயேசுவின் நடவடிக்கைகள் மிகவும் பிரச்சனையாகவுள்ளதாக அவன் எண்ணினான்.
யேசுவின் போதனைகள்:- இயேசிவின் வாழ்க்கை மிகவும் பிரதானமானது போல, அவருடைய போதனைகளும் புதிதானதாகவும் புதிய நடைமுறை யுள்ளதாகவு மிருந் த்து. இயேசு பல புதிய ஆவிக்குரிய சத்தியங்களைப் பேசினார், அதனால் அவர் இதுவரையிருந்த சமயத் தலைவர்களைவிட மேலான தலைவராக எண்ணப்பட்டார்.

தேவ ராஜ்யம்:- யோவான் ஸ்நானகனின் சிறைப்பிடிப்புக்குப் பின் கலிலேயாவில் இயேசு பேசிய செய்திகள் எல்லாம்தேவனுடைய ராஜ்யத்தைப் பற்றியதாகவே இருந்த்து. உயிர்த்தெழுந்த பிற்பாடு தன்னுடைய சீஷர்களுக்கு காட்சியளித்தபோதும் “தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் குறித்தேபேசினார்”. ( அப். 1:3)தேவராஜ்யத்தைக் குறித்து இயேசு எனைக் கருதினார்.?
இயேசு கடவுளின் ராஜ்யம் சமீபித்திருக்கிறது என்று கூறியபோது, அவருடைய செய்திகளைக் கேட்பவர்களில் பலர் தானியேலின் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டவைகளை நினைவுகூர்ந்தார்கள். இந்த தீர்க்கதரிசனம் வெளிப்படுத்துவதாவது “ பரலோகத்தின் தேவன் என்றென்றைக்கும் அழியாத ஒரு ராஜ்யத்தை எழும்பப் பண்ணுவார், அதை யாராலும் அழிக்கமுடியாது”.
இது கடவுளுடைய ராஜ்யமாகையால் இதன் இயல்புகள் அவராலேயே தீர்மானி க்கப்படும். கடவுளுடைய வெளிப்பாடுகள் இயேசுவின் போதனையின் மையமாகும். இயேசு கர்த்தரை பிதா என அழைத்தார், தன்னுடைய சீஷர்களுக்கும் அப்படியே போதித்தார். கர்த்தரை அவர் பிதா என்று அழைப்பதற்குப் பாவித்த சொற்பதமாவது “அப்பா” (மாற்கு 14:36), அந்தசொற்பதமானது பிள்ளைகள் தங்கள் தகப்பனை அன்பாக அழைக்கும் ஒரு சொல்லாகும். கர்த்தரை எங்கள் தகப்பனே என்று அழைப்பது தவறல்ல. ஆனால் அப்பா என்று அழைப்பது அனேகமாக வழக்கத்திலில்லை. இதைக் கூறியதன் மூலம் தான் கர்த்தருக்கு மிகநெருக்கமாக இருப்பதையும் அவரை அதிகம் நம்புவதையும் வெளிக்காட்டியுள்ளார். அவர் உலகத்திலுள்ள சிறு பிள்ளைகள் தங்கள் தகப்பனிடம் உணவுக்கு, உடுப்பிற்கு, உறைவிடத்திற்கு எதிர்பார்ப்பது போல் சீஷர்கள் கர்த்தரிடம் எதிர்பார்க்க வேண்டுமென்று கற்றுக் கொடுத்தார்.
இந்த நிலமை கர்த்தருடைய ஜெபத்தில் வெளிக்காட்டப்படுகின்றது. இது இயேசுவின் போதனையின் சுருக்கமாகும். இந்த ஜெபத்தில் சீஷர்கள் பிதாவின் சித்தம் நித்தியத்தில் (வரப்போகும் ராஜ்யம்) நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என போதிக் கப்பட்ள்ளது. நாளாந்த உணவு அவரிடம் கேட்கப்படுகிறது, பாவ மன்னிப்பு கேட்கப் படுகிறது, சோதனையிலிருந்து பாதகாப்பு கேட்கப்படுகிறது.
இது ஏழைகளிற்கு நற்செய்தி கூறப்பட்டபோதும், சுகவீனமானவர்கள் சுகமடைந்த நேரத்திலும் தெளிவாகத்தெரிந்தது, ஆனாலு அதனை முற்றுமுழுதாக உணர்ந்து கொள்ள முடியவில்லை. அதனாலேயே வேறு விதமாக “ உம்முடைய ராஜ்யம் வருவதாக “ என்று ஜெபம் செய்யும்படி சீஷர்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்தார்.( மத். 610). ஒரு நாள் அவர் இது பலத்தோடே வரும் என்றும் உங்களில் சிர் இதைப் பார்ப்பீர்கள் என்றும் சொன்னார்.( மாற்.9:1)
இயேசுவின் மரணமும் உயிர்த்தெழுதலும் கர்த்தருடைய ராஜ்யத்தை முழு வல்லமையோடு கொண்டுவந்தது. யூதாவிலும் கலிலேயாவிலும் இயேசுவின் ஊழியத்தினால் அனேகர் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் விடுதலையையும் ஆசீர்வாதத்தையும் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.
ராஜ்யத்திற்கான வழி :- இயேசுவின் நீதிநெறிப் போதனையானது தேவராஜ் யத்தின் ஒரு பகுதியாகவிருந்தது. அவருடைய மரணத்தினாலும் உயிர்தெழு தலினாலுமே தெய்வீக ஆளுகை ஸ்தாபிக்கப்பட்டது. இயேசுவின் ஊழியக் கால ங்களில் தேவனுடைய ராஜ்யம் ஆரம்ப நிலையிலிருந்தது. இதன் கொள்கைகள் விசுவாசிகளின் செயற்பாட்டிலேயே தங்கியிருந்தன. மிகவும் அறிமுமான கொள்கை விளக்கங்களை மலைப்பிரசங்கத்தில் காணலாம்.( மத். 5-7), இது அவருடைய சீஷர்களுக்காக கூறப்பட்டவையாகும். இந்த ராஜ்யத்தின் பிள்ளைகள் எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்று இதில் கூறப்பட்டுள்ளன
மோசேயின் நியாயப்பிரமாணமும் இயேசுவும்.:- இயேசு போதித்த போதனைகள் பழைய ஏற்பாட்டு நியாயப் பிரமாணத்திலுள்ளவையாகும். ஆனால் மேலும் வாய்மூல மொழி பெயர்ப்பும் செயற்பாடுகளும் நூற்றாண்டு காலமாக மோசேயின் நியாயப் பிரமாணத்தில் வளர்ந்து வந்தது. நியாயப் பிரமாணத்தை அழிக்கவல்ல நிறை வேற் றவே வந்தேன் என்று இயேசு சொன்னார். ( மத். 5:17). ஆனால் அவர் இதைச் சுருக்கி இரண்டுபெரிய கட்டளையாக்க் கூறியுள்ளார். ”உன்தேவாகிய கர்த்தரிடத்தில் உன் முழு இருதயத்தோடும், உன்முழு ஆத்துமாவோடும், உன்முழுப்பலத் தோடும் அன்பு கூருவாயாக” ( உபா. 6:5) அத்துடன் “ உன்னில் நீ அன்பு கூருவதுபோல் பிறனிலும் அன்பு கூருவாயாக” லேவி. 19:18) “ இந்த இரண்டு கட்டளைகளிலும் நியாயப் பிரமா ணங்கள் முழுமையும் தீர்க்கதரிசனங்களும் அடங்கியிருக்கிறது” என்றார்.(மத்.22:40)
இயேசு தன்னுடைய நீதிப்போதனைகளுக்கு தனித்தன்மையைக் கோரவில்லை .அவருடைய நோகத்தில் ஒன்று என்ன வென்றால் கர்த்தருடைய நியாயப் பிரமா ணத்தை நன்கு விளங்கப் படுத்துவதாகும். ஆனாலும் அவருடைய போதனையில் ஒரு புத்துணர்ச்சி காணப்பட்டது.அவர் தன்னுடைய அதிகாரத்தை வெளிப்படுத்தினார்.” நீங்கள் இவற்றைக் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம்...... ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லு கிறேன்” ( மத்.5: 21-22) அவருடைய வார்த்தைகளைக் கவனித்து அதன்படி செய்கிற வர்கள் மாத்திரமே தங்கள் வாழ்க்கைக்கு நல்ல அத்திவாரமிட்ட வர்களாவார்கள்.( மத் 7: 24-27: லூக் 6: 46-49)

கிறிஸ்துவின் ஆள்தத்துவம்.:- கிறுஸ்த்து என்ற மனிதனின் கொள்கைகள், அல்லது
கிறிஸ்து இயல், என்பது கிறிஸ்து என்ற மனிதனைப் பற்றி வேதாகமத்தில் காணப்ப டும் பெயர்கள் பற்றிய கண்ணோட்டமாகும்.
இயேசு இந்தப்பெயரை மூன்றுவிதமான எளிதான வழிகளில் பயன்படுத்தினார்.
முதலாவது,பொதுவான வழியில் இந்தப் பெயரைப் பாவித்தார். நான் என்றதற்குப் பதிலாக மனிதகுமாரன் என்று பாவித்தார். யோவான் ஸ்நானகன் உலகில்வந்தார் ஆனால் அவர் அப்பமோ ரசமோ குடிக்காமல் வாழ்ந்தார், ஆனால் இயேசுக்கிறிஸ்து அப்பமும் இரசமும் குடித்தார்,(லூக் 7: 33-34) இந்த இருவருக்குமிடையிலுள்ள வித்தி யாசத்தைக் காண்பிக்கவே மனிதகுமாரன் என்ற பெயரைப் பாவித்தார். இன்னுமொரு நல்ல உதாரணம் என்னவென்றால், “மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க இடமில்லை என்றார்”( லூக்கா. 9:58). இதை ஏன் கூறினார் என்றால் தன்னுடைய சீஷர்களை எச்சரிப்பதற்காக அதாவது தன்னுடைய வீடில்லாத அனுபவத்தை அவர்களும் அனுபவிக்கவேண்டும் என்பதற்காகவேயாகும்.
இரண்டாவது, இயேசு இந்தப் பெயரைப் பாவித்த்தற்கான காரணம் “ மனுஷ குமாரன் பாடுகள் படவேண்டும்” என்பதை வலியுறுத்து வதற்காகவேயாகும்.
பாடுபடல்வேண்டும் என்பது தீர்க்கதரிசிகளால் முன்னுரைக்கப்பட்டவையாகும். இது உண்மையிலேயே மனுஷகுமாரனைப் பற்றியே எழுதப்பட்டவையாகும், அதாவது அவர் அனேக பாடுகள் பட்டு அவமதிக்கப்படுவார்( மாற். 9:12) ஆகவே இயேசு தன்னுடைய கடைசி இராப்போசனத்தில் தன்னைக் காட்டிக் கொடுப்பவன் இங்கே இருக்கிறான் என்று வெளிப்படுத்தினார்., “மனுஷகுமாரன் தன்னைப்பற்றி எழுதப்பட்டபிரகாரமே சென்றார்”( மாற். 1421) பின்பு , அன்று மாலையே அவர் தன்னைப் பிடிக்கவந்தவர்களிடம் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்து ”வேதவாக்கியங்கள் நிறைவேறவேண்டியதாயிருக்கிறது என்றார்”( மாற்கு 14:49)
கடைசியாக, தனக்கு கர்த்தரால் கொடுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தைப் பிரயோசனப் படுத்துவதற்காக “மனுஷகுமாரன்” என்ற பதத்தைப் பயன்படுத்தினார்.” “மனுஷகுமாரனுக்கு உலகத்தில் பாவங்களை மன்னிப்பதற்கு வல்லமை (அதிகாரம்) உண்டு” (மாற்கு. 210) என்று கூறினார். பலர் தன்னைப்பற்றி விமர்ச்சிக்கத் தக்கதாக இந்த கர்த்தருடைய வல்லமயைப் பயன்படுத்தினார்.” “மனுஷகுமாரன் ஓய்வுநாளுக்கு ஆண்டவராய் இருக்கிறார்” என்றார்.( மாற்கு. 2:28)
மனுஷகுமாரன் மனிதவர்க்கத்தின் பிரதிநிதியாகத் தோன்றி பேசியும் செயற்பாடு களைச் செய்துமிருந்தார். கர்த்தர் தனதுகைகளின் கிரிகைகளை ஜனங்களின் ஆளுகைக்குக் கொடுத்திருந்ததால், அந்த ஆளுகையை மனுஷகுமாரன் மூலம் செயற்படுத்தினார்.
அவருடைய ஊழியத்தின் முடிவின் போது, இயேசு தன்னுடைய அதிகாரத்தில் பேசினார். ஆண்களும் பெண்களும், மனுஷகுமாரன் மிகுந்த வல்லமையோடும் மகிமையேடும் மேகங்களின் மேல் வருகிறதைக் காண்பார்கள்( மாற் 1326). அவர் பிரதான ஆசாரியனையும் மற்றும் அங்கத்தவர்களையும் பார்த்து “ மனுஷகுமாரன் சர்வ்வல்லவரின் வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும் வானத்தின் மேகங்கள்மேல் நீங்கள் காண்பீர்கள்” என்றார்.( மாற்கு 14:62), அவர் அவமானப் படுத்தப்ட்டவராகவும் கைவிடப்பட்டவராகவும் அவர்களுடைய தீர்ப்புக்காகக் காத்திருந்தார். ஆனால் கர்த்தர் அவரை உலகத்தின் ஆளுனராகவும் நியாயாதிபதியாகவும் காண்பித்தார்.
இயேசுவைத் தவிர மற்றவர்கள் ஒருமுறை மட்டும்தான் மனுஷகுமாரன் என்று சொன்னார்கள். ஸ்தேவான் யூதசங்கத்தாரைப்பார்த்து “ அதோ வானங்கள் திறந்திருக் கிறதையும் மனுஷகுமாரன் தேவனுடைய வலது பாரிசத்தில் நிற்கிறதையும் காண்கிறேன்” என்றான். ( அப். 7:56). ஸ்தேவானுடைய தரிசனத்தில் மனுஷகுமாரன் பரலோத்தில் பரிந்துபேசுபவராக கண்டான், “ மனுஷர் முன்பாக என்னை அறிக்கைபண்ணுகிறவன் எவனோ , அவனை தேவதூதர் முன்பாக மனுஷகுமாரன் அறிக்கைபண்ணுவார்” என்றார்.(லூக். 12: 8),
மேசியா( மீட்பர்):- இயேசு, பிரதான ஆசாரியனுக்கு முன்பாகவும் தன்னுடைய ஊழியக்கார்ருக்கு முன்பாகவும் கேள்விகளுக்கு விடையளித்ததாவது, “நீ ஸ்தோத்தரிக்கப்பட்ட தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறுஸ்துதானா? ( மாற். 14: 61) என்று கேட்டால் , அதற்கு அவர் “ நான் அவர் தான்” என்று பதிலளித்தார்.( மாற். 14:62). “ நீ சொன்ன படிதான்” என்றார். ( மத். 26:64)
கிறிஸ்துவே மேசியாவாகிய , தாவீதின் குமாரனாகும்:- தாவீதின் அரசகுடும்பத்தின் அங்கத்தவர். பல நூற்றாண்டு காலமாக, இஸ்ரவேலின் எதிர்காலத்தை வளப்படுத் துவதற்கு வருவார் என யூதமக்களால் எதிர்பார்க்கப்பட்ட மேசியா இவராகும் , இவர் இஸ்ரவேல் தேசத்தை வெளிநாடுகளின் ஆதிக்கங்களிலிருந்து பாதுகாத்து புற ஜாதிகள்மீது தனது அரசை விஸ்தரிப்பவராக எதிர்பார்க்கப்பட்டவராகும்.
இயேசு தாவீதின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரவார. . இவர் தாவீதின் வம்சத்தில் மேசியாவாக அவரது பிறப்பிற்கு முன்பும், உயிர்தெழுதலுக்குப பின்பும் எதிர்பார்க் கப்பட்டவராகும். ஆனால் அவர் தான் மேசியாதான் என்பதை ஏற்றுக் கொள்வதில் தாமதங்காட்டினார். மேசியாவைப்பற்றிய யூதர்களின் எதிர்பார்பு அவருடைய ஊழியத்திலும், நடத்தையிலும் வித்தியாசமாகவிருந்த்து. அதனால் அவர்களுக்கு ஒரு உற்சாகத்தைக் கொடுக்க மறுத்துவந்தார்.
சிசேரியாபட்டணத்தில்,பேதுரு, இயேசுதான் மேசியா என்று அறிக்கைசெய்தான், அப்பொழுது, இயேசு அவனையும் ,மற்ற சீஷர்களுக்கும் தான் கிறிஸ்து என்று யாருக்கும் சொல்ல வேண்டமென்று கட்டளையிட்டார். அவர் மரித்து உயிர்த்தெ ழுந்த பின்பு, எப்படியோ அவர்தான் கிறிஸ்து என்ற எண்ணக்கரு எல்லார் மத்தி யிலும் அவர் செய்த காரியங்கள் மூலம் உருவாகிற்று. பின்பு அவர் தான்மேசியா என்பதையும், அபிசேகம் பண்ணப்பட்ட ராஜ என்பதையும், மகிமையில் உயித்தெழுந்து உலகத்தின் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருப்பார் என்பதையும் மிகவும் அமைதியான முறையில் ஏற்றுக் கொண்டார்.
தேவ குமாரன்:- இயேசு, அவரது ஞானஸ்நானத்தின் போது மனுஷகுமாரன் என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டார்.(மாற். 1:11). இவ்வாறே கபிறியல் தூதன் தனது அறிவிப்பின் போதும் மரியாளுக்கு கூறினார் ” பரிசுத்த ஆவி உன்மேல்வரும், உன்னதமானவருடைய பலம் உன்மேல் நிழலிடும், ஆதலால் உன்னிடத்தில் பிறக்கும் பரிசுத்தமுள்ளது தேவனுடைய குமாரன் எனப்படும்” ( லூக். 135).யோவான் சுவிசேஷம் இதனை பிதா-குமாரன் தொடர்பு நித்தியத்திற்குரியது என்று சிறப்பாக கூறுகிறது—அதாவது குமாரனே தகப்பனை வெளிப்படுத்தும் தகுதியுடையவர் அதாவது பிதாவின் மடியிலிருக்கிற குமாரனே அவரை வெளிப்படுத்தினார்.(யோவான். 1: 18)
ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் “தேவகுமாரன்” என்ற சொல் மேசியாவிற்கே உரியது, அவர் இஸ்ரவேல் தேசத்திற்கான பெயரைப் பெற்றுக் கொண்டவர், “ இஸ்ரவேல் என்னுடைய குமாரன், என்சேஷ்டபுத்திரன்” என்று கர்த்தர் பார்வோனுக்கு கூறினார்.) யாத். 4:22) தாவீதின் வீட்டில் அவன் வாக்குத் தத்தம் செய்யப்பட்ட ராஜ என்று கர்த்தர் கூறினார், “ அவனை என்னுடைய முதற் குமாரனாக்குவேன்” என்று சங்கீதக்காரன் கூறுகிறான். ( நங். 89: 27)
அவர் தன்னுடைய சீஷர்களுக்கு கர்த்தரைப்பற்றிச் சிந்திக்கவும் அரைப் பிதா என்று கூறி பேசும்படியும் கற்பித்தார். அவர் தன்னைப பிதா என்று அழைக்கும்படி கற்பிக்கவில்லை. ஆனால் உங்களுடையதும் என்னுடைய பிதாவும் என்று கற்பித்தார். யோவான் 20: 17 இல் அவருடைய வார்த்தையில் சத்தியம் வெளிப்பட்டது, “என்னுடைய பிதாவும் உங்களுடைய பிதாவும், ..... என்னுடைய தேவனும் உங்களுடைய தேவனும் என்று கற்பித்தார்.
தேவகுமாரன் விசேசித்த விதமாக முறையில், தன்னை அப்போஸ்தலர் பவுலுக்கு டமாஸ்கஸ் செல்லும்வழியில் வெளிப்படுத்தினார். “தம்முடைய குமாரனை நான் புற ஜாதிகளிடத்தில் சுவிஷேசமாய் அறிக்கும் பொருட்டாக அவரை எனக்குள் வெளிப்படுத்த பிரியமாயிருந்தபோத........ ( கலாத் 1:15-16). பவுலுடைய பிரதான செய்தியானது இயேசுக்கிறிஸ்து தேவ குமாரன் என்பதாகவேயிருந்த்து ( அப். 9:20., 2:கொரி. 1:19).
புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு தேவகுமாரன் என்று வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு இரண்டு காரணங்கள் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளன, கர்த்தர் தன்னுடைய நித்திய பிதா என்ற தொடர்பும், மனிதவர்க்கத்திற்கு பிதாவை பூரணமாக வெளிப்படுத்திமையுமாகும்.
வார்த்தையும் ஞானமும்.:- இயேசு கரத்தருடைய வார்த்தையாய் இருந்தார் என்று பூரணமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.(யோவான். 1:1-18) வார்தையே கர்த்தருடைய சொந்த வெளிப்பாடாகவிருந்த்து. சொந்த வெளிப்பாடானது தனிப்பட்ட நிலையாயிருந்தது, கர்த்தருடன் நித்தியமாயிருந்தது. வார்த்தையினாலேயே கர்த்தர் உலகத்தை உருவாக்கினார். (சங். 33:6) வார்த்தைக்கூடாவே அவர் தீர்க்கதரிசிகளோடு பேசினார், “அந்த வார்த்தை மாம்சமாகியது”(யோவான் 1:14) நமக்குள்ளே வாசம்பண்ணியது.
பழைய ஏற்பாட்டில் வார்த்தைக்குப் பதிலாக கர்த்தருடைய ஞானம் என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது.”கர்த்தர் ஞானத்தினாலே பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தினார்” ( நீதி. 3: 19). புதிய ஏற்பாட்டில் கர்த்தருடைய சொந்த ஞானமாக கிறிஸ்து காட்டப்படுகின்றார்( 1கொரி. 1:24, 30-31), அவருக்கூடாகவே சகலமும் உருவாக்கப்பட்டது. (1.கொரி. 8:6, கொலோ. 1:16, எபிரே 1:2).
தேவனுடைய பரிசுத்தமானவர்.:- பேதுருவால் இயேசுவிற்கு இந்த பட்டம் கொடுக் கப்பட்டது.(யோவான் 6:69) அத்துடன் பிசாசு பிடித்த மனிதனால் இவ்வாற ழைக்கப்பட்டான்.( மாற்கு 1:24). அப்போஸ்தலர்கள் தங்களுடைய பிரசங்க வேளைக ளில் இயேசுவை “ பரிசுத்தமாவர் என்றும் நீதியுள்ளவர் “ என்றும் கூறினார்கள்.( அப். 3:14). மேசியா என்பவருக்கு இந்தப்பெயரும் உரியது, ஏனெனில் இவர் கர்த்தருக் காகவேறு பிரிக்கப்பட்டவர். பிதாவின் சித்தத்தை செய்வதற்கான அவருடைய பிரதிஸ்டையையும் அவருடைய நல்ல குணாம்சங்களையும் வலியுறுத்திக் கூறுகிறது. இவரிடம் எந்தப் பாவமும் இருந்த்தில்லை.
கர்த்தர்:- “ இயேசுவே கர்த்தர் ”. இதுவே கிறிஸ்தவர்களின் கொள்கை.” பரிசுத்த ஆவியினாலேயன்றி ஒருவனும் இயேசுவைக் கர்த்தர் என்றுசொல்ல மாட்டான்.( 1கொரி. 12:3) அதனாலேயே கிறிஸ்தவர்கள் இயேசுவைக் கர்த்தர் என்று அறிக்கை செய்கிறார்கள். இயேசுவை கர்த்தரென்று புதிய ஏற்பாட்டில் பல தடவைகள் குறிப்பிடப்ப டுகின்றது.
உயிர்தெழுந்து பரமேறியபின், இயேசுவிற்கு “ கர்த்தர்” என்றசொல் பயன்படுத்தப் படுகின்றது. பென்தகோஸ்தே நாளில்ஜெருசலேமில் கூடியிருந்த மக்களைப்பார்த்து பேதுரு இவ்வாறு கூறினார்: “நீங்கள் சிலுவையில் அறைந்த இந்த இயேசுவை தேவன் ஆண்டவரும் கிறிஸ்துவுமாக்கினார் என்று இஸ்ரவேல் குடும்பத்தார் யாவரும் நிச்சயமாய் அறியக்கடவர்.”( அப். 2:36)
கிறிஸ்துவின் செயற்பாடுகள் :- தீர்க்கதரிசியாகவும், ஆசாரியனாகவும், ராஜா வாகவும் மூன்றுவிதமான ஊழியங்களும் கிறிஸ்துவினால் மேற்கொள்ளப் பட்டன.
தீர்க்கதரிசியாக , அவர் கர்த்தருடைய பூரண பேச்சாளராகவும் கர்த்தருடைய சித்தத்தையும், குனாம்சங்களையும் உலகத்தாருக்கு வெளிப்படுத் துபவராக இருந்தார்.
ஆசாரியனாக, உலகத்தின் பாவத்திற்காக பூரணபலியாக தன்னை மரணத்திற்கு ஒப்புவித்தார். தன்னுடைய மக்களுக்காக பரிந்துபேசுபவராகவும் இருக்கின்றார்.
ராஜவாக, “அவரே உலகத்தின் ராஜா” (வெளி.1:5) அவர் முழு உலகத்திற்கும் ரஜாவானவர்.
கிறிஸ்துவின் செயற்பாடுகள் இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், வருங்காலம் என்பவற் றிற்குப் பொருத்தமானது
கிறிஸ்துவினால் பூரணமாக்கப்பட்டவேலை.:- அவருடைய சிலுவை மரணத் தினால் மனிதவர்க்கத்திற்கு பாவமன்னிப்பு பூரணமாக் கொடுக்கப்பட்டது, இது மிகவும் பூரணமான செயற்பாடாகும். இந்தச் செயற்பாட்டினால் இயேசுவை “ உலகத்தின் மீட்பர்” என்றும் (1யோவான் 4:14) “ உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்த்ததேவ ஆட்டுக்குட்டி என்றும் கூறுகிறார்கள்.(யோவான் 1:29).

உபவாசம்

உபவாசம் என்பது ஒருவர்சிறிதளவு உணவையோ அல்லது உணவிண்றியோ, விருப்பியோ அன்றி அவசியதேவைக்காகவோ இருத்தலாகும். மருத்துவதேவைக்காக உண வைக்குறைத்து தேவையற்ற உணவுகளை வெளியேற்றுவதற்காகவும் மேற்கொள்ளப்படுகின்றது. மறுபக்கத்தில், ஆவிக்குரிய உபவாசம் என்பது, சாப்பிடும் உணவின்வகைகளின் அளவைக் குறைப்பதாகும். இதன் அர்த்தம் செய்யும் தொழில்பாடுகளின் அளவைக் குறைத்து அதற்குரிய நேரத்தை ஜெபத்திலும் தியானத்திலும் வேதவாசிப்பிலும் செலவிடுதலாகும். புதியஏற்பாட்டு வசனங்கள் “உபவசம்” என்பது சாப்பாடின்றி இருத்தல் என்றுபொருள்படும்.மூன்றுவித
மான உபவாசங்கள்பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

1.சாதாரணமானது:-இவ்வகையின்போது ஒருகுறிப்பிட்ட காலத்திற்கு உணவு எடுப்பதில்லை, அதாவது நீர்வகையான உணவுவகைகளும் அருந்துவதில்லை.
2.பகுதிநேரமானது:-இவ்வகையின்போது உணவானது மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, அத்துடன் சிலவகையான உணவுகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்.
3.முற்றுமுழுதானது:- இவ்வகையின்போது , உடலுக்குள் எந்தவகையிலும் அதாவது நீராகரமோ அன்றி உணவுவகைளோ உட்கொள்வதில்லை.

பழைய ஏற்பாட்டுக்காலத்தில், உபவாசம் என்பது ஒருவர் தனது உணவை ஒதுக்கிவெறுத்து கடவுளின் கோபத்தைக் குறைப்பதற்கும், தனக்கு பாவமன்னிப்பை பெற்றுக் கொள்வதற்கும் செய்யும் செயற்பாடாகும். மிகவும் அவசரநேரங்களில், ஜனங்கள் உபவாசித்து தங்களைப் பிரச்சனைகளிலிருந்து காக்கும்படி கர்த்தரை வேண்டிக் கொள்ளுதலாகும்.(நியாயாதிபதிகள். 20:26, 1 சாமு.7:6, 1ராஜா. 21:9, 2நாளா.20:3, எரேமியா 36: 6,9). தனியாக மக்கள் உபவாசிப்பது தங்களை கர்த்தர் பிரச்சனைகளிலிருந்து பாதுகாக்கும் வண்ணமாக.(2 சாமு. 12: 16-20, 1ராஜா. 21: 27, சங்கீ. 35:13, 6910) உபவாசத்தின் ஒரு பகுதியாக ஜெபம் செய்தல்வேண்டும்.( எஸ்றா. 8:21,நெகேமியா 14: 12)

கிரமமான உபவாசம் காலையிலிருந்து மாலைவரை நீடிக்கின்றது, இரவில் உணவு உடகொள்ளப்படுகின்றது.(நியா.20: 26, 1சாமு. 1:12). ஆனால் மொர்தகாய் அழைத்த்து போல் நீண்ட மூன்று நாட்களுக்கான ( இரவும்பகலும் உணவு உட்கொள்ளாதிருத்தல் எஸ்தர். 4:16), சவுலின் மரணத்தின்போது ஏழு நாட்கள் உபவாசம் ( 1.சாமு. 31:13, 2. சாமு.3:35) விஷேசித்த உபவாசம் சீனாய் மலையில்மேசேயினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட 40 நாள் உபவாசம்.( யாத்.34: 28) தானியேல் தரிசனம்பெற்றுக் கொள்வதற்கு முன்பாக மூன்று வாரங்கள் உபவாசம்ஃமேற்கொண்டார்.( தானி. 9:3, 10:3, 12)

உபவாசம் பழைய ஏற்பாட்டுக்காலத்தில் தவறாகப்பயன்படுத்தப்பட்டது. இது வஞ்சகமாக பகட்டுக்காக மேற்கொள்ளப்பட்டது, கர்த்தருக்காக மேற்கொள்ளப்படவில்லை, தாங்கள் ஆவிக்குரியவர்கள் என்றும், கடவுள்பயம் உள்ளவர்கள் என்றும்வெளியில் காண்பிப்பதற்காக உபவாசித்தார்கள். திர்க்கதரிசிகள் இவ்வகையான உபவாசங்களுக்கு எதிராக புலம்பினார்கள், எரேமியா புத்தகத்தில் உள்ளதுபோல். அதில் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்,” அவர்கள் உபவாசித்தாலும் அவர்களின் அழுகையைக்கேட்க மாட்டேன்” (எரேமியா. 14: 12, ஏசா. 58: 1-10)

புதிய ஏற்பாட்டுக்காலத்திற்கும் பழைய ஏற்பாட்டுக்காலத்திற்கும் இடைப்பட்ட காலப்பகுதிகளில் உபவாசம் செய்வதில் புதிய வகையான வழக்கம் ஏற்பட்டது. ஜனங்கள் பொருத்தனைகளை உபவாசிப்பதன் மூலம் நிறைவேற்றினார்கள். செய்த தவறுக்கு மனமிரங்குதல்,குற்றத்திற்கு மன்னிப்புகேட்டல் என்பன உபவாசத்தின் போது இணைந்துவந்தன, அத்துடன் ஜெபம்செய்தல் மிகவும் உறுதுணையாக இருந்த்து. விஷேசித்த உபவாச ஜெபத்தைச் செய்து பாவமன்னிப்பு கேட்டார்கள். அனேக போதகர்களின் அபிப்பிராயத்தின்படி உபவாசம் என்பது அனேகரின் ஆரம்ப தெய்யபயத்தை வெளிக்காட்டுகின்றது. அனேகர் உபவாசத்தின் போது தங்கள் முகத்தை துக்கமாக வைத்திருந்து தங்கள் இருளை அகற்ற வழிதேடினார்கள்.
யேசுக்கிறிஸ்து வித்தியாசமாக உபவாசத்தை வெளிப்படுத்தினார். பிசாசினால் சோதிக்கப்பட்ட போது உபவாசித்தார்.( மத். 4: 2, லூக் 4:2) அத்துடன் மலைப்பிரசங்கத்தில் உபவாசத்தைப்பற்றிப்
போதித்தார்.(மத்.6: 16-18) இந்த இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும் யேசுகூறிய வார்த்தைகளைக் கொண்டு உபவாசம் பற்றிய அவரது கருத்துக்களைப் புரிந்துபொள்ள முடியும்.

யேசுக்கிறிஸ்துவின் பிசாசின்சோதனை மிகவும் முக்கியபோராட்டத்தின் மத்தியில் இடம்பெற்றது.அவர் பிசாசின்சோதனைக்கு முகம் கொடுக்கும்வண்ணம் ஆவியானவரினால் வனாந்தரத்திற்கு அனுப்பப்பட்டார்.அவர் முற்றுமுழுவதாக கர்த்தரிலே தங்கியிருந்தபடியால், உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணினார்.
யேசுவாழ்ந்த காலத்தில் வாழ்ந்த போதகர்மார்களின் கருத்துக்களைவிட யேசுவின் மலைப் பிரசங்கத்தில் உபவாசம் பற்றி வெளிப்படுத்திய கருத்துக்கள் வித்தியாசமானவையாகும்.மக்களுக்கு காண்பிக்கக் கூடிய வகையான உபவாசத்தை யேசு கண்டிக்கிறார். அவர் இதற்கு புதியபெயரைக் கொடுக்கிறார். உபவாசம் என்பது கர்த்தருக்கு ஊழியம்செய்தலாகும். இந்த புதிய கருத்னதானது யேசுவின் நம்பிக்கையும் இரட்சிப்பும் என்ற பிரசங்கத்தின் ஒருபகுதியாகும்.. மணவாளனாகிய யேசு இங்கு இருக்கிறார், இது மகிழ்ச்சியின் காலமாகும், இது துக்கத்தின் காலமல்ல. மேசியாவாகிய இரட்சகரின் வருகையானது கெட்ட காலத்தின் வல்லமையை உடைத்தெறிந்துள்ளது. இதன் கருத்தானது உபவாசம் என்பது கிறிஸ்து கொண்டுவரப்பட்ட சந்தோஷத்திற்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் முரண்பாடுள்ளதாய் இருக்கிறது, ஆனால் கிறிஸ்த்துவின் ராஜ்யமானது இன்னமும் உலகில் பூரணமாக வராதபடியால், இன்னமும் உபவாசம் பண்ணவேண்டிய தேவையுள்ளது. இது ஜெபத்தின் ஒரு பகுதியாகும், கர்த்தருக்கு முன்பாக நாம் மிகவும் அமைதியாக ஜெபம்செய்தல் வேண்டும்.

உபவாசம்:- அவிக்குரிய ஒழுக்கத்தில் உபவாசம் எவ்வாறு உபயோகப்படுகிறது.? 2.நாளாகமம்:-20: 3 அப்பொழுது யோசபாத் பயந்து, கர்த்தரைத்தேடுகிறதற்கு ஒருமுகப்பட்டு, யூதவெங்கும் உபவாசத்தைக் கூறுவித்தான். கர்த்தர் அவர்களின் ஜெபத்தைக் கேட்டு அவர்களுக்காக யுத்தம்செய்து வெற்றியைக் கொடுத்தார். ஆபத்துக்கள் நேரிடும் சமயங்களில் கர்த்தருடைய பாத்த்தில் உபவாசத்துடன் காத்திருந்து ஜெபம் செய்யும் போது கர்த்தர் எங்களை இரட்சிக்கப் போதுமானவராக இருக்கிறார்.
உபவாசம் மனம்திரும்புதலின் ஒரு பகுதியாகும்.:-தேசம் அழிவைநோக்கிக் கொண்டிருக்கும் போது,யோசபாத் தனது மக்களை கர்த்தரின் பாதத்தில் உபவாசத்துடன் காத்திருக்கும் படிவேண்டிக் கொண்டான். தங்களுடைய நாளாந்த வேலைகளை எல்லாம்செய்யாமல் கர்த்தரு டைய பாத்த்தில் காத்திருந்து தங்கள் பாவங்களுக்காக மனம்வருந்தி உதவிக்காக மன்றா டினார்கள். விஷேடதேவையுள்ள காலங்களில் உபவாசத்துடன் கர்த்தரைத்தேடுதல் மிகவும் பயனுடையதாகவிருக்கும்..
எஸ்றா. 8:21.அப்பொழுது நாங்கள் எங்கள் தேவனுக்கு முன்பாக எங்களைத் தாழ்த்துகிறதற்கும், எங்களுக்காகவும், எங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் எங்கள் சகல பொருட்களுக்காகவும் செவ்வையான வழியைத் தேடுகிறதற்கும் , நான் அங்கே அகாவா நதியண்டையில் உபவாசத்தைக் கூறினேன்.
உபசாசம் ஒரு ஜெபமாகவிருக்கமுடியும்:-கர்த்தருடைய வாக்குறுதிகள் மக்களைப் பாதுகாக்கும் என்று எஸ்றா அறிந்திருந்தான்,ஆனால் அவற்றை அவன் பெற்றுக் கொள்ள வில்லை. ஜெபத்தின்மூலம் உரிய ஆசீர்வாங்கள் கிடைக்கும் என்பதையும் அவன் அறிந்திருந்தான். அதனால் எஸ்றாவும் மக்களும் உபவாசித்து தங்களைத் தாழ்த்திக் கொண்டார்கள். அத்துடன் அவர்களுடைய ஜெபத்திற்கு நல்ல பதிலும் கிடைத்தது.உபவாசத்தின்மூலம் உணவை ஒதுக்கி தங்களைத் தாழ்துவது தாங்கள் உண்மையிலேயே கர்த்தரிலேயே தங்கியுள்ளோம் என்பதை வெளிப்படுத்தலாகும்.உபவாசிப்பதன்மூல்ம் கத்த்தரைத் தியானிப்பதற்கும் துதிப்பதற்கும் ஜெபிப்பதற்கும் அதிகம் நேரத்தை பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

அனேகமாக நாம் மேலெழுந்தவாறாக ஜெபம் செய்கிறோம். ஊக்கமான ஜெபம், மாறாக, அதிக கவனத்துடன் ஜெபித்தல் வேண்டும்.இவ்வாறான ஜெபம் கர்த்தருடைய விருப்பத்தைத் தொட்டு வருகிறது, அத்துடன் எங்களில் உண்மையான மாற்றத்தைக் கொண்டுவருகிறது.ஊக்கமான ஜெபம் இல்லாதவிடத்து, கர்த்தருடைய விரைவான செயற்பாடுகளை செயற்படுதவிடாமல் தாமதம்செய்கிறோம்.
மத்.6:17-18.:- நீயோ உபவாசிக்கும் போது , அந்த உபவாசம் மணுஷருக்குக் காணப்படாமல், அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவுக்கே காணும்படியாக, உன் தலைக்கு எண்ணெய்பூசி, உன் முகத்தைக கழுவு. அப்பொழது அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன்பிதா, உனக்கு வெளியரங்கமாய்ப் பதிலளிப்பார்.

சரியான தேவைக்காகவே உபவாசம் செய்தல் வேண்டும்.:- உணவின்றி உபவாசம்செய்தல் அதிகநேரம் ஜெபத்தில் இருப்பதற்காகச் செய்யப்படுகிறது. இது மிகவும் சிறப்பானதும் கஸ்டமானதுமாகும். இதன்மூலம் அதிகநேரம் ஜெபம் செய்வதற்கு வாய்ப்பு கிடைக்கிறது, சுய ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக் கொள்ள முடியும், அதிக உணவின்றி ஜீவிக்கமுடியும் என்பதை ஞாபகப்படுத்தும், அத்துடன் கர்த்தருடைய வரங்களைப் பயன்படுத்த முடியும்.யேசு உபவாசத்தை பிழையானது என்று கூறவில்லை, ஆனால் மற்றவர்கள் அறியும்படியான போலித்தனமானதை வெறுத்தார். வருடத்திற்கு ஒருமுறை யூதர்கள் கட்டாயம் பாவநிவர்த்திசெய்யும் நாளில் உபவாசித்தல் வேண்டும்.(லேவி. 23: 32) பரிசேயர் இருவாரங்களுக்கு ஒருமுறை உபவாசித்து தங்கள் பரிசுத்த்த்தை காண்பிப்பார்கள், சுயநீதிக்காகச் செய்யும் செயற்பாடுகளை யேசு கண்டித்தார். சுய நீதிக்காகவோ அல்லது புகழுக்காகவோ உபவாசம் செய்யாமல், ஆவிக்குரிய ஒழுக்கத்திற்காகவும், முக்கிய தேவைகளுக்காகவும் உபவாசித்து ஜெபிப்பதை அவர் விரும்பினார்.

உபவாசத்திற்கான வேத வார்த்தைகள்.
உபவாசிப்பதால் ஏற்படும் நன்மைகள் யாவை:-2 நாளா.20:3. :-20: 3 அப்பொழுது யோசபாத் பயந்து, கர்த்தரைத்தேடுகிறதற்கு ஒருமுகப்பட்டு, யூதாவெங்கும் உபவாசத்தைக் கூறுவித்தான்.
உபவாசிப்தனால் நாம் கர்த்தரிடம் அதிகமாக கிட்டிச்சேருவோம், அதனால் அவருடைய வழிநடத்தலைப்பெற்றுக் கொள்ளுவோம்.
யோவேல்.1:14. பரிசுத்த உபவாசநாளை நியமியுங்கள், விஷேசித்த ஆசரிப்பைக்கூறுங்கள், மூப்பரையும் தேசத்தின் எல்லாக்குடிகளையும் உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரின் ஆலயத்திலே கூடிவரச்செய்து கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிடுங்கள்.

உபவாசம் தனித்தும் கூட்டாகவும் மனம்திரும்புவதற்கு உதவுகிறது:-
எஸ்றா:8: 21, 23
அப்பொழுது நாங்கள் எங்கள் தேவனுக்கு முன்பாக எங்களைத் தாழ்த்துகிறதற்கும், எங்களுக்காகவும், எங்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும் எங்கள் சகல பொருட்களுக்காகவும் செவ்வையான வழியைத் தேடுகிறதற்கும் , நான் அங்கே அகாவா நதியண்டையில் உபவாசத்தைக் கூறினேன். அப்படியே நாங்கள் உபவாசம்பண்ணி, எங்கள் தேவனிடத்தில் அதைத் தேடினோம், எங்கள் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டருளினார்.
உபவாசம் கர்த்தருடைய பாதுகாப்பைத் தேடுவதற்கு எங்களை ஞாபகப்படுத்துகிறது:-
எஸ்தர்: 4: 16 நீர் போய், சூசானில் இருக்கிற யூதரையெல்லாம் கூடிவரச்செய்து, மூன்றுநாடள் அல்லும் பகலும் புசியாமலும் குடியாமலுமிருந்து, எனக்காக உபவாசம் பண்ணுங்கள், நானும் என் தாதிமாரும் உபவாசம்பண்ணுவோம், இவ்விதமாய் சட்டத்தைமீறி, ராஜாவினிடத்தில் பிரவேசிப்பேன், நான் செத்தாலும் சாகிறேன் என்றுசொல்லச் சொன்னாள்.

உபவாசம் எங்களை உற்சாகப்படுத்தும்:- 1.நாளா.10: 12 பராக்கிரமசாலிகள் எல்லாரும் எழுந்துபோய், சவுலின் உடலையும், அவன்குமாரரின் உடலையும் எடுத்து. யாபேசுக்கு கொண்டுவந்து, அவர்கள் எலும்புகளை யாபேசிலிருக்கிற ஒரு கர்வாரிமரத்தின்கீழ் அடக்கம் பண்ணி, ஏழுநாள் உபவாசம்பண்ணினார்கள்.
உபவாசம் எங்கள் துக்கங்களை மாற்றும்.
உபவாசம் பண்ணுவதற்குரியா காலம் எது? 2.சாமு. 3:35.....மரணச்சடங்கின் நாளின் போது தாவீது எதையும் உண்ணுவதற்கு மறுத்துவிட்டான்.
கவலையுள்ள நாட்களில் உபவாசிப்பது நல்லது.
எஸ்றா: 10:6..... அவன் சிறையிருப்பிலிருந்து வந்தவர்களுடைய குற்றத்தினிமித்தம் அப்பம் புசியாமலும் தண்ணீர்குடியாமலும் துக்கித்துக் கொண்டிருந்தான்.
உபாகமம்.9: 18-19. கர்த்தரைக் கோபப்படுத்துவதற்கு நீங்கள் அவருடைய சமூகத்தில் பொல்லாப்புச்செய்து நடப்பித்த உங்களுடைய சகல பாவங்கள் நிமித்தம், நான் கர்த்தருக்கு முன்பாக முன்போல இரவும் பகலும் நாற்பதுநாள் விழுந்து கிடந்தேன், நான் அப்பம் புசிக்கவுமில்லை தண்ணீர் குடிக்கவுமில்லை. கர்த்தர் உங்களை அழிக்கும்படி உங்கள்மேல் கொண்டிருந்த கோபத்திற்கும் உக்கிரத்திற்கும் பயந்தேன், கர்த்தர் அந்தமுறையும் என் மன்றாட்டைக் கேட்டார்.
மற்றவர்களுடைய பாவங்களுக்காக வேண்டுதல்செய்யும்போது உபவாசித்தல் சிறப்பானது.
அப்.14: 23....அல்லாமலும் அந்தச்சபைகளில் அவர்களுக்கு மூப்பர்களை ஏற்படுத்தி வைத்து, உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணி, அவர்கள் விசுவாசித்துப் பற்றிக் கொண்ட கர்த்தருக்கு அவர்களை ஒப்புவித்தார்கள்.
பிரதிஷ்டையின் நாள்களில் உபவாசித்து ஜெபம்செய்தல் நல்லது
2.சாமு. 12:16. அப்பொழுது தாவீது அந்தப்பிள்ளைக்காக தேவனிடத்தில் பிராத்தனைபண்ணி, உபவாசித்து, உள்ளேபோய், இராமுழுவதும் தரையிலே கிடந்தான்.
பயப்படத் தக்க நோய் ஏற்படும் காலத்தில் உபவாசிப்பது நல்லது.
யோனா: 3:5 அப்பொழுது நினிவேயிலுள்ள ஜனங்கள் தேவனை விசுவாசித்து, உபவாசம்செய்யும்படி கூறினார்கள்,பெரியோர்முதல் சிறியோர்மட்டும் இரட்டுடுத்திக் கொண்டார்கள்.
மனம்திரும்பும் காலங்களில் உபவாசிப்பது ஏற்றது
உபவாசிப்பதற்கான வழிநடத்தல்கள் யாவை? எப்படி நான் உபவாசிக்க வேண்டும்?
ஏசாயா. 58: 3-7
நான் உபவாசம் பண்ணும்போது நீர் நோக்காமலிருக்கிறதென்ன? நாங்கள் எங்கள் ஆத்துமாக்களை ஒடுக்கும் போது நீர் அதை அறியாமலிருக்கிநதென்ன என்கிறார்கள், இதோ, நீங்கள் உபவாசிக்கும் நாளிலே உங்கள் இச்சையின்படி நடந்து , உங்கள் வேலைகளையெல்லாம் கட்டாயமாகச் செய்கிறீர்கள்.
இதோ, வழக்குக்கும் வாதுக்கும் துஷ்டத்தனத்தையுடைய கையினால் குத்துகிறதற்கும் உபவாசிக்கிறீர்கள், நீங்கள் உங்கள் கூக்குரலை உயரத்திலே கேட்கப்பண்ணும்படியாய், இந்நாளில் உபவாசிக்கிறதுபோல் உபவாசியாதிருங்கள்.
மனுஷன் தன் ஆத்துமாவை ஒடுக்கிறதும், தலைவணங்கி நாணலைப்போல் இரட்டிலும் சாம்பலிலும் படுத்துக் கொள்கிறதும், எனக்குப் பிரியமான நாளாயிருக்குமோ? இதையா உபவாசமென்றும் கர்த்தருக்குப் பிரியமான நாளென்றும் சொல்லுகிறாய்?

உபவாசம் என்பது ஒரு சமயச்சடங்கிற்கான செயற்பாடல்ல,ஆனால் கர்த்தருக்கு முன்பாக நம்மை தாழ்த்தி ஒடுக்குதலாகும். நாங்கள் என்னசெய்கிறோம் என்பதல்ல, ஏன் இதைச் செய்கிறோம் என்பதுதான் மிக முக்கியமானதாகும்.
மத். 6: 16-18.
நீங்கள் உபவாசிக்கும்போது, மாயக்கார்ரைப் போல முகவாடலாய் இராதேயுங்கள், அவர்கள்உபவாசிக்கிறதை மனுஷர் காணும் பொருட்டாக, தங்கள் முகங்களை வாடப்பண்ணுகிறார்கள், அவர்கள் தங்கள் பலனை அடைந்து தீர்த்த்தென்று ,மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.
நீயோஉபவாசிக்கும் போது , அந்த உபவாசம் மணுஷருக்குக் காணப்படாமல், அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவுக்கே காணும்படியாக, உன் தலைக்கு எண்ணெய்பூசி, உன் முகத்தைக கழுவு.
அப்பொழது அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன்பிதா, உனக்கு வெளியரங்கமாய்ப் பதிலளிப்பார்.
ஜெபத்தைப்போல, உபவாசமும்பொது இடங்களில்செய்யப்படும் செயற்பாடல்ல, ஆனால் கர்த்தரோடு ஏற்படுத்தப்படும் அந்தரங்கச் செயற்பாடாகும்.
தானியேல்:-9: 3 நான் உபவாசம்பண்ணி இரட்டிலும் சாம்பலிலும் உட்கார்ந்து,தேவனாகிய ஆண்டவரை ஜெபத்தினாலும் விண்ணப்பங்களினாலும் தேட என் முகத்தை அவருக்குநோக்கி
உபவாசமும் ஜெபமும் ஆவிக்குரிய பாடல்களாகும்
அப் 13: 2-3 அவர்கள் கர்த்தருக்கு ஆராதனைசெய்து, உபவாசித்துக்கொண்டிருக்கிறபோது, பர்ணபாவையும் சவுலையும் நான் அழைத்த ஊழியத்துக்காக அவர்களைப் பிரித்துவிடுங்கள் என்று பரிசுத்த ஆவியானவர் திருவுளம்பற்றினார், அப்பொழுது உபவாசித்துஜெபம்பண்ணி, அவர்கள்மேல்கைகளைவைத்து, அவர்களை அனுப்பினார்கள்.
உபவாசமும், ஜெபமும்,ஆராதனையும் ஆவிக்குரிய திருத்துவமாகும்

Tamil Bible Study